I SA/Wr 735/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. we W decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. oraz odsetek za zwłokę za miesiące od II do V 2004 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie wynajmu nieruchomości na własny rachunek, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że nie posiada żadnych środków na rachunku bankowym, który został zajęty przez organ podatkowy, ani w kasie. Z oświadczenia o majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku, wynika, że wartość kapitału zakładowego wnoszącej Spółki wynosi 620.000 zł, posiada ona również udziały w B Sp. z o.o. w kwocie 5.500.000 zł. Wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok obrotowy wynosi 68.932,01 zł, a wysokość zysku – 334.3910,68 zł. Na wezwanie Sądu przedłożono bilans za ostatni rok obrotowy (2007), zeznania podatkowe za 2006 i 2007 r. wraz z korektami, wyciąg z posiadanego rachunku bankowego, umowę spółki, wyniki podatkowe za miesiące kwiecień, maj i czerwiec 2008 r. oraz dokumenty potwierdzające zajęcia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dokonane przez organ podatkowy. Powyższe dokumenty potwierdzają złożone oświadczenia. Ponadto z zeznań podatkowych wynika, że strona w 2006 r. uzyskała dochód w wysokości 324.994,73 zł, a w 2007 r. – 743.606,59 zł, natomiast z wyników podatkowych wynika, że do czerwca 2008 r. ogólny przychód Spółki wyniósł 269.754,22 zł, przy czym po odliczeniu kosztów jego uzyskania, Spółka osiągała w poszczególnych miesiącach zysk. Zawiadomienia o zajęciu praw majątkowych wystawione w marcu i kwietniu 2008 r., wskazują, że Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław – Fabryczna w postępowaniu egzekucyjnym w administracji zajął udziały Spółki w BSp. z o.o. i w C Sp. z o.o. oraz rachunek bankowy. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W ocenie Sądu wnioskująca Spółka nie wykazała powyższej okoliczności. Wskazać należy, że w latach 2006 i 2007 odnotowywała zyski w znacznej wysokości. Również w ostatnich miesiącach uzyskała wysoki przychód, a na koniec czerwca 2008 r. jej dochód (po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu) wyniósł 25.532 zł. Stwierdzić zatem należy, że strona dysponowała środkami na poczynienie rezerw w celu opłacenia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie został ustalony na kwotę 9.771 zł Bez znaczenia pozostaje tutaj okoliczność zajęcia rachunku bankowego, ponieważ analiza oświadczeń strony i przedłożonych dokumentów prowadzi do wniosku, że pomimo prowadzenia działalności gospodarczej i uzyskiwania z tego tytułu przychodów, wpływy te nie były wpłacane na powyższy rachunek. W przedstawionych wyżej okolicznościach, a zwłaszcza w okoliczności prowadzenia aktywnej działalności, z której strona uzyskuje znacznej wysokości przychód, także fakt zajęcia udziałów w spółkach z o.o. nie ma wpływu na możliwości płatnicze wnioskującej Spółki. Podkreślić przy tym należy, że zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych jest równoznaczne z przerzuceniem ciężaru ich ponoszenia na Skarb Państwa, w związku z tym takie zwolnienie może mieć miejsce tylko w sytuacjach wyjątkowych. W istocie, prawo pomocy jest instytucją, która ma umożliwić realizację konstytucyjnego prawa do sądu. Niemniej jednak, w świetle wskazanych wyżej okoliczności, pomimo odmowy zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, zdaniem Sądu, strona nie zostanie pozbawiona tego prawa. Wobec tego, mając na względzie powyższe uwagi, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.