I SA/Wr 735/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. oraz odsetek za zwłokę za miesiące od lutego do maja 2004 r. na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W sprawie skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...]. Uzasadniając wniosek wskazała, że nie posiada obecnie wolnych środków finansowych, pozwalających na zapłacenie zobowiązania podatkowego określonego w decyzji, które w całości za lata 2004 i 2005 wraz z odsetkami oscyluje w granicach [...]. Strona stwierdziła, że czynności egzekucyjne spowodowałyby wstrzymanie działalności Spółki, odbijając się negatywnie na jej pracownikach. Jednym realnym sposobem uzyskania szybko niezbędnych środków umożliwiających pokrycie należności wynikających z decyzji o jest sprzedaż posiadanego przez Spółkę majątku – to jednak, zdaniem strony, przyniosłaby dla niej nieodwracalne negatywne skutki w przypadku usunięcia z obiegu prawnego zaskarżonej decyzji. Nie ma natomiast możliwości zapłaty kwoty zobowiązania podatkowego z bieżących wpływów. Jednocześnie strona wyraziła przekonanie, że jej bieżące dochody pozwolą w przyszłości, nawet gdyby zaskarżona decyzja ostała się w obrocie prawnym, na spełnienie zobowiązania w systemie spłat ratalnych. Dyrektor Izby Skarbowej we W. w odpowiedzi na skargę zajął stanowisko, że powołane przez Spółkę okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wskazał, że te same okoliczności zadecydowały o wstrzymaniu przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. wykonanie decyzji nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W art. 61. § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie p.s.a., wyrażono zasadę, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu w całości lub w części aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania wykonania aktu administracyjnego wyłączono zarazem w stosunku do przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów, których wstrzymanie wykonanie wyłączają przepisy ustaw szczególnych. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że chodzi tu o sytuacje, w których wykonanie decyzji spowodowałoby znaczną szkodę, a ewentualne wzruszenie przez sąd tej decyzji nie byłoby w stanie odwrócić wywołanych przez nią skutków. W ramach tego postępowania Sąd jest był władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja lub uchwała do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Mając na uwadze powołane przez stronę okoliczności dotyczące jej sytuacji finansowej i ryzyka zaprzestania działalności przez Spółkę, a także biorąc pod uwagę stanowisko organu podatkowego Sąd uznał wniosek za zasługujący na uwzględnienie. W szczególności wzięto pod uwagę, że dane, wynikające z dokumentów posiadanych przez Sąd w związku z postępowaniem o przyznanie prawa pomocy, świadczą o tym, że Spółka w roku 2008 prowadziła wciąż działalność gospodarczą, zatrudniała pracowników oraz osiągała zysk z prowadzonej działalności, jednakże nie w wysokości pozwalającej na zapłatę zobowiązania podatkowego w kwocie wynikającej z decyzji. Wobec powyższego realny wydaje się argument strony, iż zapłata należności określonych zaskarżona decyzją może nie być możliwa bez konieczności sprzedaży majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności oraz ewentualnego zmniejszenia rozmiarów tej działalności lub jej zaprzestania – co należy uznać za ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy jednocześnie dalsze działanie Spółki może zapewnić realizację zobowiązań podatkowych, o ile skarga zostałaby oddalona. Dodatkowo za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia fakt, że również Dyrektor Izby Skarbowej we W. również uznaje wniosek strony za uzasadniony. Biorąc pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.s.a. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.