I SA/Wr 741/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik- Ogińska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2024 r., nr 0201-IOA.4103.19.2024 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę. W dniu 11 października 2024 r. doręczono skarżącemu w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżący nie uzupełnił ww. braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Z kolei na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwanie do podania wartości przedmiotu zaskarżenia została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 11 października 2024 r..- do rąk dorosłego domownika – T. B. Wyznaczony siedmiodniowy termin upływał z dniem 18 października 2024 r. Skarżący nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, a zatem brak formalny skargi nie został uzupełniony. . W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.