I SA/Wr 747/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2018 r. sprawy ze skargi: J. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym: oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej jako: DIAS, Organ odwoławczy, Organ II instancji) z [...] maja 2018 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. (w dalszej części powoływany jako: NUS, Organ egzekucyjny) z [...] lutego 2018 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniesionych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w J., z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że NUS jako organ egzekucyjny prowadzi wobec J. O. (dalej jako: Zobowiązany, Strona skarżąca, Skarżący) postępowanie egzekucyjne na podstawie wystawionego przez siebie ww. tytułu wykonawczego. Tytuł wykonawczy obejmował zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie 3.607,90 zł wraz z odsetkami na dzień wystawienia tytułu. Organ egzekucyjny doręczył Stronie odpis ww. tytułu wykonawczego w dniu 10 stycznia 2018 r. Pismem z 17 stycznia 2018 r. Zobowiązany wniósł zarzut naruszenia art.. 33 § 1 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.) – dalej jako u.p.e.a. wskazując na przeprowadzenie egzekucji pomimo przedawnienia zobowiązania podatkowego i wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego i o uchylenie wszelkich dokonanych czynności egzekucyjnych oraz o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutu. Postanowieniem z [...] lutego 2018 r. nr [...] odmówił, na podstawie art. 61a § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) - dalej jako: k.p.a. wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 5 grudnia 2017 r., wobec uchybienia terminowi do ich wniesienia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ egzekucyjny wyjaśnił, że odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu egzekucyjnym - świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego, doręczono Zobowiązanemu 10 stycznia 2018 r. Zgodnie z treścią art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. oraz zamieszczanego w doręczonym Stronie skarżącej tytule wykonawczym pouczenia, zobowiązanemu przysługuje w terminie 7 dni od doręczenia tytułu wykonawczego prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Mając na uwadze datę (10.01.2018 r.) doręczenia Stronie odpisu tytułu wykonawczego nr [...], termin ten do wniesienia zarzutów upłynął Zobowiązanemu 17.01.2018 r., a pismo Skarżącego datowane na 17 stycznia 2018 r. i zawierające zarzut zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 1 lutego 2018 r., a więc z uchybieniem ww. terminu, co uniemożliwiło rozpatrzenie zarzutu. Zobowiązany złożył zażalenie na postanowienie Organu egzekucyjnego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych w przedmiocie daty wniesienia zarzutów egzekucyjnych. Wskazano, iż wniesienie zarzutów w dniu 1 lutego 2018 r. odbyło się na wezwanie Organu egzekucyjnego o uzupełnienie braków formalnych zarzutów wniesionych pierwotnie w dniu 17 stycznia 2018 r., dotkniętych brakiem formalnym - brak podpisu Strony skarżącej. Tym samym należy uznać że zarzuty wniesiono w terminie i winny zostać rozpoznane merytorycznie. W oparciu o treść zażalenia Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze powołane w zarzutach do postępowania egzekucyjnego i uchylenie wszelkich dokonanych czynności egzekucyjnych, a także o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutu. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W., po rozpoznaniu zażalenia postanowieniem z 23 maja 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie Organu egzekucyjnego. Po przywołaniu w szczególności przepisów art. 18, art. 33, art. 27 § 1 pkt 9, art. 138 §1 pkt 1 i art. 61a §1, w zw. z art. 126 kpa, Organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie NUS doręczył Zobowiązanemu tytuł wykonawczy nr [...] w dniu 10 stycznia 2018 r., w związku z czym termin do wniesienia zarzutów upłynął 17 stycznia 2018 r. DIAS podkreślił, że doręczony tytuł wykonawczy zawiera pouczenia o przysługującym zobowiązanemu prawie do zgłoszenia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Strona pismo w sprawie zarzutów nadała na poczcie 1 lutego 2018 r., a zatem po upływie ww. terminu. Mając na uwadze taki stan faktyczny Organ egzekucyjny zobligowany był odmówić wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów ze względu na uchybienie terminu do wniesienia zarzutów. Twierdzenie Strony skarżącej o wniesieniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w terminie, Organ odwoławczy uznał za bezzasadne. Jednocześnie DIAS wyjaśnił, że jakkolwiek Organ egzekucyjny pismem z 10 stycznia 2018 r. wzywał do uzupełnienia braku formalnego w postaci braku podpisu pod zarzutami i w wezwaniu powołał się na numer tytułu wykonawczego [...], to numer ten został wskazany w konsekwencji oczywistej omyłki pisarska – wezwanie dotyczyło zarzutów do innego postępowania egzekucyjnego. Omyłka ta została sprostowanej pismem 25 stycznia 2018 r., w którym wskazano, iż właściwym numerem tytułu wykonawczego, który winien być zawarty w wezwaniu o uzupełnienie braku jest: [...]. Wskazano ponadto, iż pismo zawierające zarzut do tytułu wykonawczego o nr [...] opatrzone jest datą 17.01.2018 r. tym samym NUS nie mógł wystosować wezwania o uzupełnienie braku pisma zawierającego zarzut już 10 stycznia 2018 r. Zobowiązany nie zgodził się z rozstrzygnięciem DIAS i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarzucił tak jak w zażaleniu: błąd w ustaleniach faktycznych w przedmiocie daty wniesienia zarzutów egzekucyjnych i powielając zawartą w środku odwoławczym argumentację. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze powołane w zarzutach do postępowania egzekucyjnego i uchylenie wszelkich dokonanych czynności egzekucyjnych, a także o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 2107) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem sporu między stronami jest kwestia czy istniały podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Z akt administracyjnych wynika, że Strona skarżąca pismem z 17 stycznia 2018 r. (doręczonym NUS 2 lutego 2018 r.) wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej odnosząc je do postępowania egzekucyjnego objętego tytułem wykonawczym nr [...] doręczonym 10 stycznia 2018 r. i podnosząc naruszenie art. 33 § 1 u.p.e.a., w związku z przeprowadzeniem egzekucji pomimo przedawnienia zobowiązania podatkowego. Tytuł wykonawczy nr [...] został wystawiony na standardowym druku, z którego wyraźnie wynika siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów, stosownie do treści art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Organ egzekucyjny odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, z uwagi na uchybienie siedmiodniowemu terminowi do ich wniesienia. Wskazany termin do wniesienia przez Skarżącego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej upłynął bezskutecznie 17 stycznia 2018 r. Zarzuty sformułowane w piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r. zostały nadane w placówce pocztowej dopiero 1 lutego 2018 r., a więc Sąd podziela stanowisko Organu egzekucyjnego i DIAS, że zostały zgłoszone z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Stanowisko organów ma oparcie w aktach administracyjnych, w przeciwieństwie do twierdzeń Strony skarżącej o jedynie uzupełniającym charakterze pisma z 17 stycznia 2018 r. (nadanym 01.02.2018 r.) braku formalnego – podpisu – na dokumencie zawierającym zarzuty wobec postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...], złożonego w terminie na wniesienie zarzutów. Wezwanie Organu egzekucyjnego z 10 stycznia 2018 r. o uzupełnienie braków formalnych zawierające powołanie się na numer tytułu wykonawczego: [...] - z którym należy wiązać stanowisko Skarżącego, dotyczyło innego tytułu wykonawczego: nr [...] z 28.11.2017 r., a więc i innego postępowania egzekucyjnego. Omyłka w tym, zakresie została skorygowana w ramach procedury prostowania oczywistej omyłki pisarskiej, pismem z 25 stycznia 2018 r. nr [...]. Stosowne dokumenty potwierdzające tę okoliczność znajdowały się w aktach sądowych sprawy Strony skarżącej o sygn. akt I SA/Wr 731/18, natomiast Skarżący do stanowiska tego – wiadomego Mu z zaskarżonego postanowienia DIAS, ale i postanowienia o sprostowaniu nie odniosła się w jakikolwiek sposób. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości, jako bezzasadną.