I SA/Wr 752/13
PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-02-23
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, powinno zostać przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w częściowym zakresie) może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W przypadku, gdy dochody małżonków są niższe od ponoszonych przez nich miesięcznych wydatków, a dane rachunków bankowych wskazują na poszukiwanie dodatkowych środków i powiększanie zadłużenia, wniosek o przyznanie prawa pomocy należy uznać za uzasadniony.Stan faktyczny
Skarżąca E. B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Skarżąca utrzymuje się z emerytury, ma zadłużenia, spłaca podatek od spadku w ratach, a jej mąż jest bezrobotny. Miesięczne wydatki małżonków przewyższają ich dochody, a dane bankowe potwierdzają zadłużenia. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 1.000 zł, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.070 zł. Ma zadłużenia na rachunkach bankowych, spłaca podatek od spadku w ratach po 401 zł miesięcznie. Mąż obecnie jest bezrobotny z zasiłkiem około 700 zł. Powyższe dochody wystarczają jedynie na bieżące opłaty. Stan zdrowia skarżącej nie pozwala na dodatkowe zatrudnienie, korzysta z pomocy najbliższej rodziny. Aktualnie pilnie potrzebuje środków na leczenie sanatoryjne.
Na urzędowym formularzu wniosku strona podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, z którym posiada mieszkanie o powierzchni 59 m2, nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.
Z dokumentów i oświadczeń przedłożonych na wezwanie skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że miesięczne wydatki małżonków łącznie wynoszą około 2.500 zł, w tym 540 zł na ratę pożyczki mieszkaniowej i 400 zł raty tytułem podatku od spadku. Posiadają samochód osobowy marki skoda Octavia, rocznik 2010, o wartości około 23.000 zł. Dane wydruków historii rachunków bankowych małżonków potwierdzają oświadczenia strony co do dochodów i zadłużeń wobec banków.
Powyższe dane uzasadniają żądanie wniosku.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W oparciu o powyższą regulację wskazać trzeba, iż dochody małżonków wynoszą miesięcznie około 1.700 zł i są znaczni niższe od ponoszonych miesięcznych wydatków. Dane rachunków bankowych wskazują, że strona wraz z mężem poszukują dodatkowych źródeł w środkach dostępnych na kartach kredytowych i debetach w rachunkach bieżący, powiększając tym samym zadłużenie wobec banków.
Powyższe wskazuje, iż strona nie była i nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności.
W związku z tym wniosek należało uznać za uzasadniony. Tym samym, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło