I SA/Wr 753/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku VAT za luty 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. A sp. z o.o. (dalej: Skarżąca spółka) do akt sprawy o sygn. akt I SA/Wr 522/19 złożyła pismo procesowe z dnia 19 czerwca 2019 r. Ze względu na treść tego pisma i załączone do niego postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku VAT za luty 2016 r., zostało ono potraktowane jako skarga na wskazane postanowienie. Jednocześnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 września 2019 r., wezwano Skarżącą spółkę do wyjaśnienia czy przedmiotem skargi jest ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2019 r., czy też przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku VAT za luty 2016 r. Skarżącej spółce zakreślono siedmiodniowy termin na udzielenie odpowiedzi, pod rygorem potraktowania skargi zgodnie z jej literalnym brzmieniem, tj. jako skargi na wymienione postanowienie. Ww. wezwanie doręczono Skarżącej spółce w dniu 30 września 2019 r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wyjaśnić jednak należy, że merytoryczna kontrola działalności administracji publicznej na skutek złożenia skargi, poprzedzona jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest bowiem dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Spełnienie wszystkich wymienionych warunków skargi prowadzi do merytorycznego rozpoznania sprawy. Stwierdzenie natomiast braku któregoś z nich uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, uściślonej w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 p.p.s.a Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z przytoczonych regulacji wynika katalog spraw, do rozpoznania których właściwy jest sąd administracyjny. Sprawy, które nie zostały w nich wymienione, pozostają więc poza zakresem kognicji sądów administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie, Skarżąca spółka przedmiotem swojej skargi uczyniła postanowienie w sprawie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie organu podatkowego w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku VAT za luty 2016 r. Stwierdzić jednak należy, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej z kategorii postanowień, o jakich jest mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Uzasadnieniem dla tak przyjętego przez Sąd stanowiska jest po pierwsze to, że ustawa (Ordynacja podatkowa) nie przewiduje możliwości wniesienia na nie zażalenia. Po drugie, rzeczone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie, ponieważ nie wszczyna żadnego odrębnego postępowania. Po trzecie, nie rozstrzyga ono sprawy co do jej istoty, gdyż nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony. Skarga dotyczy zatem aktu, który nie mieści się w zakresie przedmiotowym kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Z tego też powodu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.