I SA/Wr 754/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Gminy O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 rok i umorzenia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 28 lipca 2019 r. Gmina O., reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] , mocą której – po rozpatrzeniu odwołania A sp. z o.o. - uchylono decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] lutego 2019 r. (nr [...] ) określającą ww. Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 rok i umorzono postępowanie. W ślad za skargą, strona skarżąca uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o odrzucenie skargi. Zdaniem organu, Gmina O. nie ma legitymacji do wniesienia skargi. Wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na brak legitymacji Gminy O. do wniesienia skargi sformułował także uczestnik postępowania A sp. z o.o. w piśmie procesowym z dnia 11 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości, może być zainicjowane tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej: p.p.s.a), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W sytuacji gdy skargę wnosi podmiot, w stosunku do którego zachodzi brak legitymacji skargowej, skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Gmina O. nie jest uprawniona do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], gdyż w postępowaniu zakończonym tą decyzją, Wójt Gminy O. występował jako organ podatkowy I instancji. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie można mówić o interesie prawnym organu podatkowego pierwszej instancji do kwestionowania przed sądem administracyjnym orzeczeń organu odwoławczego. Organ powołany do rozstrzygania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, w ogóle nie jest podmiotem posiadającym własny interes prawny w prowadzonym przez siebie postępowaniu. Wykonywanie władztwa administracyjnego przez organ gminy następuje kosztem ograniczenia uprawnień samej gminy w sferze ochrony jej interesu prawnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt I OSK 1648/07, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej administracyjnego (podatkowego) nie może być gmina, której organ wydał zaskarżoną decyzję w pierwszej instancji. Jej rola w postępowaniu kończy się bowiem z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego (decyzji, postanowienia) skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1211/06). Zatem Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie (por. wyrok NSA z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1693/13). W takim przypadku zachodzi przesłanka, która skutkuje odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności. Wskazać również należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie K 32/08 (Dz. U. RP 2009/187/1456) orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 165 Konstytucji RP. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał stwierdził, że art. 33 i art. 50 § 1 są zgodne z wymienionym przepisem konstytucyjnym również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był do odrzucenia niniejszej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzekł jak w punkcie I sentencji. O zwrocie uiszczonej kwoty 200 zł (pkt II) Sąd postanowił stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.