I SA/Wr 760/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA – Dagmara Dominik po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: uchylenia postanowienia dotyczącego zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2004 r. na poczet zaległości i umorzenia postępowania. postanawia: odrzucić skargę Skarżący pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powołane wyżej postanowienie. Pismem z dnia [...] doręczono w dniu [...] matce skarżącego odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 powołanego wyżej artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 220 § 3 p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, wnosząc skargę, należało uiścić wpis stały. Pismem z dnia [...]. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo doręczono na adres wskazany przez skarżącego w skardze - dorosłemu domownikowi tj. matce skarżącego H. G. Skarżący nie uzupełnił wspomnianego braku formalnego skargi. Mając na uwadze powołane regulacje prawne oraz fakt, że strona na wezwanie Sądu nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci należnego wpisu, skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 220 § 3 p.s.a., orzekł jak w sentencji.