I SA/Wr 771/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: zwrócić z urzędu stronie skarżącej nadpłacony wpis od skargi w kwocie 200,00 zł (słownie: dwustu złotych). Uzasadnienie: Pismem z dnia 30 marca 2011 r. H. P. (działając za pośrednictwem pełnomocnika) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2005 r. W dniu 5 kwietnia 2011 r. wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwota 200,00 zł tytułem wpisu od skargi w niniejszej sprawie, następnie w dniu 6 kwietnia 2011 r. wpłynęła kolejna opłata również w wysokości 200,00 zł tytułem wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie wpis od skargi zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosił 200,00 zł, a skarżący uiścił go w łącznej wysokości 400,00 zł, należało zwrócić mu różnicę dokonanej nadpłaty w wysokości 200,00 zł. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 225 upsa w związku z art. 232 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.