I SA/Wr 778/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Wydziału I Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. Pismem wniesionym w dniu [...] maja 2012 r. M. J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opisaną w sentencji postanowienia interpretację indywidualną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł m.in. o jej odrzucenie powołując się na okoliczność, że skarżąca nie wyczerpała środków odwoławczych, tj. nie wniosła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei z art. 52 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z brzmienia zacytowanych przepisów wynika zatem, że w sytuacji gdy przedmiotem kontroli sądu ma być akt będący pisemną interpretacją indywidualną przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.), koniecznym jest, by skarga na ten akt została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa wniesionym w określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a. terminie. Tak więc, tylko po spełnieniu wymienionych warunków, można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia, a co za tym idzie – o dopuszczalności skargi na pisemną interpretację indywidualną. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że skarga jest niedopuszczalna. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że skarżąca w treści doręczonej jej w dniu [...] maja 2012 r. interpretacji indywidualnej została prawidłowo i wyczerpująco pouczona o trybie zaskarżenia tego aktu, w tym o konieczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym, skoro środki zaskarżenia nie zostały przez skarżącą wyczerpane, skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną, należało uznać za niedopuszczalną. W konsekwencji, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.