I SA/Wr 783/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Sędzia NSA, Sędzia WSA Janusz Zubrzycki, Protokolant, Dariusz Skupień (sprawozdawca), , Marzena Chmielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2005r. sprawy ze skargi R. F. i K. F. w przedmiocie żądania wymierzenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowemu w M. grzywny oddala skargę R. F. i K. F. złożyli wniosek o wymierzenie grzywny Urzędowi Skarbowemu w M. w celu zastosowania się do orzeczenia Sądu oraz wystąpienie Sądu do organu zwierzchniego z powiadomieniem o nie wykonaniu orzeczenia Sądu. W uzasadnieniu podnieśli, iż tutejszy sąd wyrokiem z dnia [...] sygn. [...] uchylił ze skargi w/w zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996 i decyzję Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...]. Dnia [...] skarżący otrzymali wyrok wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia [...], K. F. przypomniał Urzędowi Skarbowemu w M. o terminie zwrotu nienależnie pobranego podatku dochodowego za rok 1996. W dnia [...] i [...], skarżący przeprowadził rozmowę z Panią Naczelnik Urzędu Skarbowego w M., która oświadczyła, iż nie jest w posiadaniu w/w wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu [...], skarżący został poinformowany w sekretariacie tutejszego sądu, iż wyrok wraz z uzasadnieniem został wysłany w dniu [...] i strona go otrzymała [...], a dokumenty zostały odebrane osobiście przez pełnomocnika strony [...], co potwierdziło również Biuro Radców Prawnych Izby Skarbowej we W. Z uwagi na powyższe oraz zgodnie z art. 60 Ordynacji podatkowej, ustawowy termin do zwrotu nienależnie pobranego podatku za rok 1996 przez Urząd Skarbowy upłynął w dniu [...]. Urząd nie dokonał zwrotu nadpłaty w ustawowym terminie i tym samym nie zastosował się i nie wykonał prawomocnego orzeczenia Sądu w/w sprawie. W związku z powyższym wniosek skarżących jest w pełni słuszny i uzasadniony. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. pismem z dnia [...] udzielił odpowiedzi, podnosząc iż orzeczenie NSA Ośrodek Zamiejscowy we W. (sygn. akt I SA/Wr 2202/02 otrzymał 17.07.2003r. Na mocy tego orzeczenia wyeliminowane zostały z obrotu prawnego, poprzez ich uchylenie, decyzje Izby Skarbowej we W. oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w M. Postępowanie nie zostało jednak umorzone a zatem postępowanie powróciło do organu podatkowego pierwszej instancji, który obowiązany był podjąć odpowiednie kroki celem jego zakończenia, co uczynił wydając dnia [...] postępowanie o umorzeniu postępowania podatkowego, albowiem dnia [...] nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996r. Zgodnie z treścią art. 70b Ordynacji podatkowej jeżeli w trakcie postępowania podatkowego zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, postępowanie umarza się w drodze postanowienia. Dlatego też Urząd Skarbowy w M. postanowieniem z dnia [...]. umorzył postępowanie podatkowe prowadzone na wniosek Państwa R. i K. F. w sprawie weryfikacji podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996r. Odnosząc się do kwestii niewykonania orzeczenia Sądu z dnia 04.06.2003r., poprzez niedokonanie w terminie określonym w art. 77 § 3 pkt 3 Ordynacji podatkowej zwrotu nadpłaty, gdyż po uchyleniu przez NSA decyzji organów podatkowych nie powstała jakakolwiek nadpłata, gdyż w trakcie prowadzonego postępowania podatkowo sądowego, strona nie wpłaciła żadnych należności na poczet określonych przez organy podatkowe zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd nie tylko nie zobowiązał organów podatkowych do zwrotu nadpłaty ale nie ma takiej prawnej możliwości. W wyroku z dnia [...] w sprawie [...] uchylono zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej we W. i decyzję Urzędu Skarbowego w M. Uchylenie wyżej wskazanych decyzji nastąpiło z tej przyczyny, iż Sąd uznał, że organy podatkowe nie przeprowadziły wyczerpującego postępowania w spornych kwestiach. W uzasadnieniu Sąd nie stwierdził aby skarżącemu przysługiwała nadpłata. Nie można więc uznać aby organ podatkowy nie wykonał w całości lub części orzeczenia Sądu. Sąd rozpoznający sprawę [...], ustosunkowując się do podniesionych przez skarżącego zarzuty przedawnienia, stwierdził iż "decyzje obu instancji zostały wydane przed upływem 5-ciu lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpił termin płatności podatku, jak stanowi art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Sprawa niniejsza dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996, zatem termin płatności podatku upłynął w dniu [...]. Bieg terminu przedawnienia należy zatem liczyć od końca 1997r. Oznacza to, że przedawnienie zobowiązania następowało dopiero z upływem dnia [...].". (str. 13 uzasadnienia). Organ pierwszej instancji podniósł iż po otrzymaniu orzeczenia dnia [...], wydał [...] postanowienie o umorzeniu postępowania, twierdzenie organu jest zgodne z dokonanymi przez skarżących ustaleniem iż [...] pełnomocnik strony odebrał z sądu akta. Wskazać należy iż pełnomocnik reprezentował przed Sądem Izbę Skarbową a nie Urząd Skarbowy dokumenty wraz orzeczeniem musiały być więc przekazane przez Izbę Skarbową do Urzędu Skarbowego, który nie mógł wcześniej podjąć postępowania z powodu braku prawomocności orzeczenia i zwrotu akt. Zgodnie z obowiązującą wówczas regulacją art. 31 ust. 3 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd mógł po spełnieniu przesłanek z ust. 1 lub 2 art. 31, wymierzyć grzywnę organowi w przypadku uwzględnienia skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, który uprzednio zwrócił się do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania orzeczenia Sądu. Warunek ten również nie został spełniony albowiem skarżący wystosowali do organu pismo z dnia [...], czyli przed otrzymaniem przez organ akt sprawy. Wezwanie to aby mogło wywołać swój skutek powinno być skierowane do organu po upływie terminu do załatwienia sprawy, albowiem wtedy dopiero można zarzucić organowi bezczynność. W rozpoznawanej sprawie nie można uznać aby Urząd Skarbowy w M. po otrzymaniu akt sprawy, załatwił ją z naruszeniem art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze iż nie zaszły okoliczności z art. 31 wyżej wskazanej ustawy mogące spowodować wymierzenie grzywny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.