I SA/Wr 788/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-08-23

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, może uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna może uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W sytuacji, gdy dochody rodziny są w całości przeznaczane na niezbędne wydatki, w tym raty pożyczek zaciągniętych na opał, naprawę szkód po huraganie czy leczenie, wygospodarowanie środków na koszty sądowe i wynagrodzenie pełnomocnika jest niemożliwe, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Wnioskująca przedstawiła swoją trudną sytuację finansową, wskazując na niskie dochody z emerytury i męża, wysokie wydatki związane z leczeniem, spłatą pożyczek zaciągniętych na opał, naprawę szkód po huraganie oraz bieżące utrzymanie gospodarstwa domowego. Po analizie przedstawionych dokumentów, sąd stwierdził, że skarżąca wykazała niemożność poniesienia kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 i 2006 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że z emerytury w wysokości 1.120 zł opłaca połowę należności za media, wywóz śmieci itp. i spłaca pożyczkę bankową, którą zaciągnęła na leczenie. Leczenia nie mogła podjąć, gdyż całą pożyczkę przeznaczyła na naprawę szkód po huraganie. Mąż wnioskującej całe wynagrodzenie (957 zł) przeznacza na swoje leczenie i wydatki związane z pracą (telefony, dojazdy do pracy). Kwota, która pozostaje skarżącej na życie i na leki przeciwbólowe (bez których nie może funkcjonować) to około 450 zł na 2 osoby. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskująca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i synem (ur. w 1970 r.), posiadają mieszkanie o powierzchni 72 m2, które jest własnością syna. Poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dochód skarżącej z emerytury wynosi 1.330,40 zł brutto, a jej męża i syna z tytułu wynagrodzenia za pracę kolejno 1.317 zł i 1.393.80 zł brutto. Strona wyjaśniła, że syn pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym o tyle, że mieszka razem z rodzicami i ze swoich zarobków pokrywa wszystkie wydatki związane z własnością mieszkania i połowę opłat za media. Wydatki związane z wyżywieniem itp. pokrywa we własnym zakresie. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń skarżąca nadesłała: ostatni odcinek z emerytury, zeznania podatkowe za 2009 r. wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia męża i syna, umowy zaciągniętych pożyczek bankowych oraz umowę karty płatniczej VISA. Z dokumentów tych wynika, że w 2009 r. skarżąca uzyskała z emerytury przychód w wysokości 15.113,58 zł, mąż ze stosunku pracy 14.387,59 zł i syn, również z tytułu stosunku pracy – 18.972,17 zł. Miesięcznie strona otrzymuje emeryturę w kwocie netto 1.120,66 zł, wynagrodzenie jej męża netto wynosi 984,15 zł, syna – około 1.100 zł. Skarżąca zaciągnęła pożyczki konsumenckie na kwoty 2.200 zł, 7.500 zł i 11.200 zł, które spłaca w ratach 198 zł, 196,62 zł i 306,75 zł. Wnioskująca wskazała, że pierwszą pożyczkę zaciągnęła na zakup opału. W lipcu 2009 r. wzięła pożyczkę uzupełniającą, którą zamierzała przeznaczyć na swoje leczenie, jednak w całości została przeznaczona na usuwanie szkód po huraganie. W czerwcu 2010 r. zaciągnęła kolejną pożyczkę w celu zakupu pościeli (co – jak wskazała – było koniecznością) oraz na bieżące wydatki. W A strona posiada rachunek i kartę płatniczą VISA. Jest to jedyny posiadany przez nią rachunek, a jego saldo wynosi około 100 zł – nigdy nie posiadała i nie posiada innych rachunków, lokat, czy kart kredytowych. Także jej mąż takimi nie dysponuje. Wnioskująca podała, że koszty utrzymania mieszkania i opału ponosi wspólnie z synem po połowie. Sama ponosi miesięcznie z tego tytułu wydatek w kwocie 231 zł. Poza tym ponosi wydatki związane z leczeniem siebie i męża w łącznej wysokości około 570 zł. Wydatki jej męża, które są ściśle związane z pracą, wynoszą 480 zł. Po dokładnych obliczeniach wszystkich wydatków miesięcznych strona wskazała, że pozostaje jej na żywność, środki higieny, odzież około 516,23 zł. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca powyższe wykazała. Wskazać należy, że uzyskiwane dochody jej rodziny właściwie w całości przeznaczane są na wydatki, które są niezbędne w prowadzonym gospodarstwie domowym. Za takie należy uznać również raty pożyczek bankowych, gdyż zostały zaciągnięte w celu zakupu opału, naprawy szkód powstałych w wyniku huraganu oraz na leczenie. Wygospodarowanie dodatkowo środków na opłacenie kosztów sądowych oraz na opłacenie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, jaką przedstawiła skarżąca w sposób wyczerpujący, byłoby właściwie niemożliwe. Tym bardziej, że koszty postępowania musiałaby ponosić jednocześnie w czterech sprawach toczących się przed tutejszym Sądem, gdzie w każdej wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 500 zł. W związku z tym stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Dlatego też, na podstawie art. art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło