I SA/Wr 788/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi T. K. i K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Skarżący, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że aktualnie T. K. jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku i ma orzeczony sądowo zakaz prowadzenia działalności gospodarczej. Otrzymuje zapomogę z MOPS w kwocie 338 zł miesięcznie. Natomiast K. K. otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 520 zł, w związku z opieką nad 80-letnią matką, będącą inwalidką I grupy. Małżonkowie prowadzą gospodarstwo domowe oddzielnie – T. K. zajmuje mieszkanie komunalne, K. K. mieszka z matką. Skarżący posiadają lokal użytkowy o powierzchni 261,93 m2, który – zgodnie z wyjaśnieniami wniosku – od 1998 r. nie jest użytkowany i do 2010 r. nie są go w stanie sprzedać nawet za 50% jego rzeczywistej wartości. Dochody małżonków wydatkowane są odrębnie – po około 300 zł na wyżywienie, 100 zł na mieszkanie, 50 zł na lekarstwa i 30 zł na telefon. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc powyższe do skarżących oraz do okoliczności przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie powstały żadne wątpliwości co do ich sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej. Sytuacja ta z kolei w pełni uzasadniała żądanie wniosku. Jedynymi stałymi dochodami małżonków są zapomogi pochodzące z MOPS. Ich wysokość natomiast może zapewnić pokrycie niezbędnych potrzeb socjalnych, i to w minimalnym zakresie. Wprawdzie mają majątek w postaci lokalu użytkowego, jednak – zgodnie z wyjaśnieniami – nie są w stanie pozyskać środków z jego sprzedaży. W tym stanie rzeczy uznać należało, że skarżący nie mają jakichkolwiek możliwości na zgromadzenie środków celem pokrycia kosztów postępowania w sprawie. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.