I SA/Wr 80/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Protokolant Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę Wnioskiem z dnia [...] r. A. D. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej we W. o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], określającej podatnikowi zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych w wysokości 330.935,00 zł. Decyzja ta, zdaniem podatnika, została wydana przez organ podatkowy z rażącym naruszeniem prawa, bowiem decyzja nigdy nie została skutecznie doręczona stronie. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]., stwierdzając że decyzję należy uznać za doręczoną w dniu 24 września 2003 r. przez zastosowanie instytucji fikcji doręczenia. Po rozpatrzeniu odwołania strony, Dyrektor Izby Skarbowe we W. decyzją z dnia [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. D. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1604/07 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]. nr [...], wskazując że Dyrektor Izby Skarbowej nie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, czy istotnie zawiadomienie o przechowywaniu pisma w Urzędzie Pocztowym w W. M. zostało pozostawione przez doręczyciela w miejscu wskazanym w art. 150 Ordynacji podatkowej. Rozpoznając ponownie wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej we W. decyzją z dnia [...]. nr [...] umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Organ stwierdził, że decyzja Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]. nie została podatnikowi doręczona zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej. Skoro decyzja ta nie została podatnikowi skutecznie doręczona i nie weszła do obrotu prawnego, to wniosek o stwierdzenie jej nieważności należy uznać za bezprzedmiotowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 208 Ordynacji podatkowej przez jego wadliwe zastosowanie w sytuacji, w której brak było podstaw do umorzenia postępowania oraz naruszenie art. 247 § 2 Ordynacji podatkowej przez jego wadliwe nie zastosowanie w sytuacji, kiedy w sprawie brak skutecznego doręczenia przez awizo uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 stycznia 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 27 sierpnia 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., w związku z czym pozostał do ponownego rozpoznania przez organ podatkowy wniosek podatnika o stwierdzenie nieważności decyzji. Rozpoznając ponownie sprawę, Dyrektor Izby Skarbowej w decyzji z dnia 20 listopada 2008 r. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Natomiast zgodnie z art. 221 Ordynacji podatkowej w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez (...) dyrektora izby skarbowej (...) odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 listopada 2008 r. strona złożyła skargę do WSA we Wrocławiu (stosownie do pouczenia zawartego w decyzji) z pominięciem administracyjnego toku instancji. Strona nie złożyła bowiem odwołania od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej. Wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem podatkowym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.