I SA/Wr 805/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi H. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W sprawie, postanowieniem z dnia 04.07.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę H. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Skarżąca bowiem, pomimo wezwania, które zostało jej skutecznie doręczone w trybie prawnej fikcji doręczenia, nie uiściła należnego w sprawie wpisu sądowego od skargi. Odpis postanowienia odrzucającego skargę doręczono skarżącej osobiście w dniu 18.07.2011 r. Pismem z dnia 21.07.2011 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowej) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując w jego uzasadnieniu, że nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, a nieodebranie na poczcie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, nastąpiło z winy poczty. Wnioskodawczyni podała, że po szeregu badań lekarskich (kardiologicznych i związanych z nowotworem skóry) oraz złym samopoczuciem, w dniu 25.05.2011 r. wyjechała na około dwa tygodnie na odpoczynek do rodziny. Do domu wróciła w dniu 08.06.2011 r., by następnego dnia (09.06.2011 r.) udać się zabieg usunięcia zmiany skórnej. Jak podała dalej wnioskodawczyni, po opuszczeniu szpitala w tym samym dniu, udała się wraz ze swoim partnerem B. B. do placówki pocztowej w L., w celu odebrania awizowanych przesyłek, gdyż nie upłynął jeszcze termin ich odbioru. Pracownicy poczty, a w tym kontroler, u którego interweniowała H. D., nie wydali stronie awizowanych przesyłek, albowiem nie mogli ich znaleźć. Dalej wnioskodawczyni wskazała, że po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, ponownie udała się do wymienionej placówki pocztowej w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. W rozmowie z pracownikiem poczty, który poprzednio próbował odszukać awizowanych przesyłek, uzyskała informację, że nie otrzyma od niego pisemnego oświadczenia o niemożności znalezienia w dniu 09.06.2011 r. przesyłek. Z kolei naczelnik placówki pocztowej, nie chciał sprawdzić, czy w powoływanym przez wnioskodawczynię terminie, były kierowane do niej przesyłki pocztowe. Końcowo wnioskodawczyni stwierdziła, że powyższe okoliczności uprawdopodabniają brak jej winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Wraz z wnioskiem wnioskodawczyni złożyła dokumentację lekarską, potwierdzającą przeprowadzone badania: kardiologiczne, histopatologiczne wycinka skóry oraz oskrzeli. Załączyła również oświadczenie B. B. o zaistnieniu sytuacji, kiedy to w dniu 09.06.2011 r., bezskutecznie poszukiwano na poczcie przesyłek awizowanych do wnioskodawczyni. Z akt sprawy wynika ponadto, że wnioskodawczyni dopełniła uchybionej czynności, uiszczając wpis sądowy w dniu 19.07.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, publ. LEX nr 45409). Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). Stwierdza się także w judykaturze, że nieuwagę lub zaniedbanie nie można kwalifikować jako brak winy, będącej przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04, niepubl.). Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, iż przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła bowiem, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu, a w tym że została pozbawiona możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym w dniu 9.06.2011 r. Należy wskazać, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma pod adresem wskazanym przez stronę, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Z kolei w myśl § 2 powołanego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń (...). Stosownie zaś do § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Mając na uwadze powyższą regulację należy wskazać, że ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji (akta - k. 15), związanej z doręczeniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie, wobec niezastania adresata po adresem podanym w skardze – była dwukrotnie awizowana w dniach 27.05.2011 r. i 06.06.2011 r. oraz oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym w L. i że nie została podjęta. Ze stempla pocztowego wynika, że przedmiotowa przesyłka została zwrotnie wyekspediowana do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) w dniu 14.06.2011 r. Z dokumentów wynika zatem, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu znajdowała się w Urzędzie Pocztowym w L. w dniu 9.06.2011 r., kiedy to – jak utrzymywała H. D. – zgłosić się miała w celu jej odebrania. Z dokumentu "potwierdzenie odbioru" wynika także, że do doręczenia nie doszło ze względu na to, że adresat nie podjął przesyłki z placówki pocztowej. Zwrócić należy uwagę na prawnie określony obowiązek operatora pocztowego wydania adresatowi przesyłki przyjętej do przemieszczenia i doręczenia, który to obowiązek określony został w art. 26 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) oraz uzyskania potwierdzenia odbioru przez adresata przesyłki rejestrowanej ( § 10 i § 35 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych -Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zm.). W świetle przedstawionych wyżej okoliczności wynikających z adnotacji na zwróconej przesyłce pocztowej oraz obowiązku operatora pocztowego wydania przesyłki adresatowi, jak również wniosków wynikających z doświadczenia życiowego, wskazujących na wydawanie na podstawie awiaza przesyłek przez placówki pocztowe – niewiarygodne są twierdzenia skarżącej o braku wydania jej przez pracowników Urzędu Pocztowego w L. przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Podobnie, jako niewiarygodne oceniono oświadczenie B. B. dotyczące niewydania przesyłki. Zwrócić trzeba uwagę, że z oświadczenia B. B., przedłożonego przez wnioskodawczynię wynika, że pracownik poczty miał stwierdzić w dniu 9.06.2011 r., że przesyłka została już odebrana, podczas gdy obecna przy tym H. D. dopiero zgłosiła się po odbiór przesyłki w tym dniu i nie wynika z przedstawionego przez stronę opisu przebiegu zdarzenia, ażeby zażądała okazania jej przez pracownika potwierdzenia odbioru przesyłki, co w takiej sytuacji byłoby zachowaniem oczywistym. Jak sama strona przyznała, nie dokonała również zgłoszenia reklamacyjnego z powodu niewydania jej przesyłki. Zgłoszenie takie było możliwe na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 października 2003 r. w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego (Dz. U. Nr 183, poz. 1795 ze zm.) Reasumując, mając na względzie przedstawione powyżej wywody, Sąd uznał, iż wnioskodawczyni nie przedstawiła okoliczności uzasadniających przywrócenie uchybionego terminu. Wobec tego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.