I SA/Wr 806/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. H. D. (dalej: skarżąca), pismem wniesionym w dniu 13.04.2011 r., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20.05.2011 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 10.06.2011 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Z akt sprawy wynika, że skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.. Wskazać również należy, o czym stanowi art. 83 § 1 p.p.s.a., że terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego doręczenia odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wpis ten nie został przez skarżącą uiszczony. Należy zauważyć, że odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 10.06.2011 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Mając na uwadze, iż do doręczenia przesyłki doszło w takim trybie, wyjaśnić trzeba, że takowy sposób doręczenia został uregulowany przepisem art. 73 § 1, § 2, § 3 i § 4 p.p.s.a. I tak, w myśl § 1 w razie niemożności doręczenia pisma pod adresem wskazanym przez stronę, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń (...). Stosownie zaś do § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Stwierdzić zatem trzeba, iż sposób doręczenia przesyłki, o jakim mowa w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że doszła ona do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. O uznaniu, iż do doręczenia w tym trybie doszło, przesądzają adnotacje znajdujące się na przesyłce. W ocenie Sądu, adnotacje na znajdującej się w aktach sprawy przesyłce, która zawiera odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie budzą żadnych wątpliwości. Wskazują one, że pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, z uwagi na nieobecność adresata ("awizo"), zostało sporządzone w dniu 27.05.2011 r., drugie zaś - w dniu 06.06.2011 r. Zawiadomienia natomiast pozostawiono w drzwiach adresata. Ponieważ przesyłka nie została podjęta przez skarżącą w placówce pocztowej, jej doręczenie, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., nastąpiło czternaście dni po pierwszym "awizowaniu" (27.05.2011 r.), a więc w dniu 10.06.2011 r. Oznacza to zatem, że data 10.06.2011 r. wyznaczała początek biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który to termin upływał w dniu 17.06.2011 r. Z akt sprawy tymczasem wynika, iż skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, skargi nie opłaciła. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.