I SA/Wr 810/12

Wrocław, dnia 22 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o stwierdzenie prawomocności punktów 2 i 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 810/12 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. z tytułu dochodów z kapitałów pieniężnych postanawia: odmówić stwierdzenia prawomocności punktu 2 i 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 810/12. W dniu 25 marca 2013 r. A. W. (dalej jako: skarżąca) wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie prawomocności punktów 2 i 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 810/12, to jest w zakresie nie objętym skargą kasacyjną strony z dnia 05 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje na nie środek odwoławczy. Wówczas, zgodnie z art. 169 p.p.s.a., na wniosek strony można stwierdzić prawomocność takiego orzeczenia. Dokonuje tego wojewódzki sąd administracyjny a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, ten Sąd. Natomiast w myśl art. 168 § 3 p.p.s.a. w przypadku zaskarżenia tylko części orzeczenia, staje się ono prawomocne w pozostałej części, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części. W niniejszej sprawie skarżąca oparła swoje żądanie właśnie o dyspozycję art. 168 § 3 p.p.s.a., wnosząc o stwierdzenie prawomocności punktu 2 wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., stwierdzającego niewykonalność uchylonej decyzji, oraz punktu 3 wyroku, na mocy którego zasądzono na jej rzecz kwotę 11.000 zł. Jednocześnie od wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r. wywiodła skargę kasacyjną kwestionując to orzeczenie w części, co do zawartego w nim rozstrzygnięcia merytorycznego. W takim przypadku, w ocenie Sądu, wniosek skarżącej nie może być uwzględniony. Należy bowiem zauważyć, że zarówno rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, jak i rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia zakresu wykonalności zaskarżonego aktu pozostają w ścisłym związku z rozstrzygnięciem merytorycznym wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r. - uchyleniem zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., tylko w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania. Podobnie, podstawą orzeczenia o zakresie wykonalności zaskarżonego aktu jest rozstrzygnięcie uchylające ten akt (art. 152 p.p.s.a.). W związku z powyższym, ewentualne uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r. w punkcie 1, wobec uwzględnienia skargi kasacyjnej skarżącej, będzie skutkował w istocie uchyleniem go w całości, jako że rozstrzygnięcia w punktach 2 i 3 nie mają charakteru samodzielnego. Oznacza to, że w przypadku uchylenia wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, pozostałe punkty tego wyroku nie mogą się ostać, ponieważ ich treść może dotyczyć tylko orzeczenia uchylającego zaskarżony akt administracyjny. W niniejszej sprawie Sąd wskazuje, że nie będzie możliwe orzeczenie o prawomocności punktów 2 i 3 wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., aż do momentu gdy Naczelny Sąd Administracyjny wypowie się merytorycznie w kwestii skargi kasacyjnej wywiedzionej przez skarżącą. Wobec powyższego, na podstawie art. 169 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.