I SA/Wr 810/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2021 r. nr 0201-IOA.4105.129.2021 w przedmiocie opłaty paliwowej za październik 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 września 2021 r., skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 775 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie, wydano skarżącemu w placówce pocztowej w dniu 29 października 2021 r. (vide: k. 20 akt sądowych). Następnie, pismem nadanym w dniu 5 listopada 2021 r., (vide: stempel pocztowy na kopercie zawierającej korespondencję skarżącego (k. 4 akt sygn. I SPP/Wr 125/21), skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 tj.; dalej zwanej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest skuteczny od momentu jego wniesienia i nie obejmuje zwolnienia od kosztów, do których uiszczenia strona obowiązana jest przed jego złożeniem. Postanowienie o przyznaniu prawa pomocy ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki ex nunc, tzn. od daty wniesienia wniosku. Nie działa ono zatem z mocą wsteczną, lecz obejmuje swoim zakresem wszelkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe, w tym również opłaty sądowe. Sąd nie może zwolnić skarżącego od kosztów, których obowiązek uiszczenia powstał jeszcze przed rozpoznaniem przez Sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia wpisu. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. siedmiodniowego terminu, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez stronę skarżącą opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 września 2021 r., wydano skarżącemu w placówce pocztowej w dniu 29 października 2021 r. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 20 akt sądowych), pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 14 października 2021 r., zaś samą przesyłkę (tj. zawierającą odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi) wydano stronie skarżącej w placówce pocztowej w dniu 29 października 2021 r., a zatem po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia (awizo). Nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 28 października 2021 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, który upłynął w dniu 4 listopada 2021 r. W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącego opłacona, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony dopiero w dniu 5 listopada 2021 r. tj. jeden dzień po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego, Sąd postanowił jak w sentencji.