I SA/Wr 812/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. skarżąca – Z. W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w powołaniu na klauzulę ważnego interesu strony. W uzasadnieniu skargi strona kwestionuje stanowisko organów podatkowych orzekających w sprawie, nie odnosząc się w ogóle do przesłanek formułowanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Przewidziana w procedurze sądowoadministracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Odstępstwa na rzecz wspomnianego wyjątku ustawodawca przewidział w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270: dalej - p.p.s.a.) stanowiąc, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powołanego przepisu, orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonalności sąd wydaje na wniosek skarżącego. Dyrektywę tę orzecznictwo sądowe interpretuje szeroko, tj. jako odnoszącą się nie tylko do wnioskowego trybu wszczynania omawianego postępowania, ale również, jako zwalniającą sąd z poszukiwania z urzędu ewentualnego ryzyka następstw, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powszechnie aprobowanym poglądem, to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/204). Skoro zatem zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał żadnego uzasadnienia, w tym, odniesienia do, wymaganych ustawą, w/w przesłanek wstrzymania wykonalności aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to wniosek taki nie mógł wywołać oczekiwanych przez stronę skutków procesowych w postaci wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwiał bowiem sądowi przeprowadzenie oceny jego merytorycznej zasadności. Uzupełniająco należy dodać, że przesłanka ważnego interesu strony na jaką ogólnikowo powołuje się skarżąca formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stanowi przesłankę wstrzymania wykonalności decyzji ale na etapie postępowania przed organami podatkowymi (art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej). W postępowaniu toczącym się przed sądem, a zatem już po wniesieniu skargi, przesłanki wstrzymania wykonalności decyzji reguluje wyłącznie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., który ogranicza zakres dopuszczalności tymczasowej ochrony jaką jest wstrzymanie wykonalności aktu bądź czynności do przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka ważnego interesu strony, jakkolwiek zawiera się w niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jest pojęciem węższym od przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tych też powodów może być oceniana wyłącznie w kontekście uregulowań przyjętych w/w przepisie. Wymaga przy tym podkreślenia, że poza samym powołaniem się na klauzulę "ważnego interesu" skarżąca w żaden sposób nie rozwinęła zasadności tak konstruowanego wniosku. Trzeba również nadmienić, iż rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki jakie może ponieść strona w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.