I SA/Wr 820/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. K. – P.P.H.U. "A" w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące III-XII 2004 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje miesięcznie około 2.000 zł netto. Wraz z mężem, z którym nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, mają ustanowioną rozdzielność majątkową. Strona ma na utrzymaniu trójkę dzieci (ur. w 1984, 1986 i 1990r.), posiada mieszkanie o powierzchni 70 m2, nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jej dochód brutto z prowadzonej działalności gospodarczej wynosi 2.500 zł. Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu majątkowego i finansowego rodziny skarżącej, strona nie udzieliła odpowiedzi. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z brzmienia przytoczonej wyżej regulacji wynika, że to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Sąd natomiast, w przypadku niemożności dokonania oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy lub wątpliwości co do jego stanu rodzinnego, finansowego i majątkowego, na podstawie art. 255 p.p.s.a. może żądać uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów. Skarżąca nie przedkładając żadnych dokumentów, pozostawiła wobec powyższego Sąd w wątpliwości co do jej faktycznej sytuacji finansowej, gdyż ocena tej sytuacji na podstawie lakonicznego uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, była niemożliwa. Brak bowiem informacji, jakie przychody uzyskiwała strona w ostatnich miesiącach, nie jest wiadome, czy jej mąż partycypuje w utrzymywaniu wspólnych dzieci, co również niewątpliwie ma wpływ na sytuację finansową skarżącej. Nieprzedstawienie natomiast zestawienia miesięcznie ponoszonych wydatków nie pozwoliło dokonać oceny, czy strona ma możliwość poczynienia jakichkolwiek oszczędności, z których mogłaby opłacić koszty sądowe. W takiej sytuacji stwierdzić należało, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w niniejszej sprawie i dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.