I SA/Wr 830/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia nie zaewidencjonowanego przychodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za styczeń, luty, marzec, kwiecień, czerwiec, wrzesień oraz listopad 2001 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie strona w skardze na wymienioną w sentencji decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na ważny interes oraz szczególnie ciężkie warunki materialne i rodzinne podatnika. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w związku z wnioskiem strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pismem z dnia [...] r. Nr [...] uzyskał od Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. informację, iż należność z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące 2001 r. w następującej wysokości: za styczeń - [...], za luty - [...], za marzec - [...], za kwiecień - [...], za czerwiec - [...], za wrzesień - [...], za listopad - [...] (w ogólnej kwocie [...]) nie została przez skarżącego uregulowana. W związku z powyższym w dniu [...] r. wystawiono tytuły wykonawcze [...] i [...], które doręczono zobowiązanemu w dniu [...] r. oraz dokonano zajęcia ruchomości. Działania powyższe przerwały bieg terminu przedawnienia. Organ podatkowy wskazał również, że z deklaracji zeznania podatkowego PIT-37 za 2007 r. złożonego przez podatnika w dniu [...] r. wynika, że dochód skarżącego w 2007 r. wyniósł [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 120 ze zm.) - zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana cytowanym przepisem dotyczy tylko takich sytuacji, w których decyzja organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tej decyzji może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem, albowiem uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez zaskarżony akt, nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu. Jednocześnie wskazać należy, iż zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem. Postępowanie w sprawie wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 upsa wszczynane jest na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd natomiast, rozpatrując wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, że nie zawiera on przekonywującej argumentacji, przemawiającej za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Ze złożonych do akt sprawy (w związku z rozpoznaniem wniosku strony o przyznanie prawa pomocy) dokumentów wynika wprawdzie, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia zwolnienie go z uiszczenia wpisu od skargi, jednakże - w ocenie Sądu - wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie spowoduje wyrządzenia skarżącemu, ani jego rodzinie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów - na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.