I SA/Wr 835/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-10-18

Skład orzekający: Dagmara Dominik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu wynika z wewnętrznej organizacji pracy spółki i niedopilnowania polecenia służbowego przez członka zarządu?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ uchybienie terminowi wynikające z wewnętrznej organizacji pracy spółki, w tym niedopilnowania polecenia służbowego przez członka zarządu, nie stanowi przyczyny, której strona nie mogłaby przezwyciężyć przy użyciu największego wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminowi wymaga wykazania, że przeszkoda była zewnętrzna i niezależna od strony, a zaniedbania w organizacji pracy obciążają spółkę.
Stan faktyczny
Spółka A sp. z o.o. złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z jednodniowym opóźnieniem. Skarga została odrzucona postanowieniem. Spółka wniosła o przywrócenie terminu, wskazując, że opóźnienie wynikało z niedopilnowania przez ówczesnego członka zarządu polecenia służbowego dotyczącego nadania skargi w określonym terminie, co doprowadziło do nadania jej dzień po terminie. Strona argumentowała brak swojej winy, powołując się na wewnętrzne zaniedbania i fakt, że osoba odpowiedzialna nie jest już członkiem zarządu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. A sp. z o.o. w Z. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. opisaną wyżej interpretację indywidualną Ministra Finansów. Ponieważ skargę wniesiono jeden dzień po terminie, została ona odrzucona postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2010 r. Odpis postanowienia doręczono stronie skarżącej w dniu 31 sierpnia 2010 r. Pismem wniesionym w dniu 6 września 2010 r. strona skarżąca sformułowała wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia skargi. W motywach wniosku strona wskazała, iż skarga, zgodnie z poleceniem służbowym, miała zostać nadana listem poleconym w dniu 21 czerwca 2010 r. Tymczasem z nieznanych powodów członek zarządu spółki skarżącej E. A. nie dopilnowała wykonania polecenia służbowego i kancelaria skarżącej, obliczając termin jako miesięczny, tj. od 24 maja do 24 czerwca, nadała przesyłkę poleconą w dniu 24 czerwca 2010 r . Dalej strona wskazała, że w chwili obecnej E. A. nie jest już członkiem zarządu, albowiem nie powołano jej na następną kadencję, wobec czego nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, ewentualnie ustalenie odpowiedzialności i wyciągnięcie konsekwencji. Zdaniem skarżącej spółki brak jest w tej sytuacji jej winy w uchybieniu terminowi. Do wniosku załączono aktualny odpis z Rejestru Przedsiębiorców KRS (z dnia 4 sierpnia 2010 r.) oraz informację o niepowołaniu E. A. na kolejną kadencję zarządu spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek na uwzględnienie nie zasługuje. Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "ppsa", przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). Należy podzielić również pogląd, iż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04, niepubl.). Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Zakamycze 2005, s. 219). Skarżąca spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazać bowiem trzeba, iż trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 23 czerwca 2010 r. Skarga natomiast została wniesiona przez stronę skarżącą jeden dzień po terminie, tj. 24 czerwca 2010 r. Podniesioną przez stronę okolicznością, wskazującą na brak winy w uchybieniu terminowi, jest niedopilnowanie przez ówczesnego członka zarządu E. A., wykonania polecenia służbowego, polegającego na wysłaniu przez kancelarię spółki skargi w dniu 21 czerwca 2010 r. Oceniając podane we wniosku okoliczności w oparciu o regulacje normujące instytucję przywrócenia terminu oraz powyższych uwag, Sąd doszedł do przekonania, iż nie można ich potraktować jako przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, niewykonanie czynności procesowej w ustawowym terminie spowodowane wewnętrzną organizacją pracy spółki, związaną z nieprawidłowym wykonywaniem poleceń służbowych przez jej kancelarię, nie może być uznane za spowodowane przyczynami, których nie byłaby ona w stanie przezwyciężyć nawet przy użyciu największego, w danych warunkach, wysiłku. Nie jest to bowiem czynnik o charakterze zewnętrznym, niezależny od skarżącej spółki. W tej sytuacji wszelkie uchybienia w jej funkcjonowaniu oraz osób je obsługujących obciążają spółkę. Oznacza to, że spółka wnosząc przedmiotową skargę, nie wykazała dostatecznej staranności w wykonaniu tej czynności procesowej. Tym samym nie jest możliwe przywrócenie uchybionego terminu. Na koniec stwierdzić należy wobec powyższych uwag, że na ocenę przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu nie ma wpływu fakt, iż odpowiedzialna za dopilnowanie wykonania polecenia służbowego E. A., nie jest już członkiem zarządu skarżącej spółki. W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło