I SA/Wr 835/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 lipca 2013 r. do 31 stycznia 2015 r. postanawia odrzucić skargę. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącą spółkę do podania wartości przedmiotu zaskarżenia dla opisanej w komparycji niniejszego postanowienia decyzji oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 7 września 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie decyzji uwzględniającej skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Jednym z wymogów formalnych skargi w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, stosownie do art. 215 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej - p.p.s.a.), jest podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Natomiast zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi. Takim dokumentem jest, w odniesieniu do skarżącej spółki, odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie ulega wątpliwości, że przedstawione powyżej warunki formalne podlegają konwalidacji. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, strona została prawidłowo wezwana do usunięcia zauważonych braków formalnych skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono stronie w dniu 7 września 2017 r., a zatem termin do wykonania wezwania upływał z dniem 14 września 2017 r. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie wskazanych braków skargi jednak nie usunięto. Skarga podlegała więc odrzuceniu, co oznacza, że wydanie w niniejszej sprawie decyzji autokontrolnej w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., nie mogło skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem postępowanie to, z uwagi na nieusunięcie przez stronę braków formalnych skargi, nie zostało skutecznie wszczęte (prowadzące do sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji). Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.