I SA/Wr 836/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za II kwartał 2010 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie m.in. produkcji chemikaliów organicznych, wyrobów z tworzyw sztucznych, robót budowlanych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że znajduje się w tragicznej sytuacji finansowej. Wszystkie składniki majątku są w całości zajęte jednocześnie przez komornika sądowego i skarbowego. Posiadane rachunki bankowe i przysługujące wierzytelności zostały obciążone zajęciem egzekucyjnym, co wyklucza możliwość dysponowana mini w sposób swobodny. Na potwierdzenie zajęć egzekucyjnych przedłożone zostały stosowne dokumenty. Ponadto wskazano, że transakcje realizowane są z materiałów powierzonych, niebędących własnością Spółki. Obrót wynika z refaktur, bez przepływu gotówki – klient bezpośrednio płaci dostawcy. Również wiele transakcji odbywa się w ramach wzajemnych kompensat. W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 44.000.000 zł, wartość środków trwałych – 1.006.141,84 zł, a wartość zysku za ostatni rok obrotowy – 81.188,68 zł. Na rachunkach bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku saldo wynosiło (-) 51,23 zł i 0 zł. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nadesłane zostały: bilans oraz rachunek zysków i strat za 2010 r., zestawienie narastająco przychodów, kosztów ich uzyskania i dochodów/ strat od stycznia do maja 2011 r. oraz wyciągi z dwóch rachunków bankowych. Powyższe dokumenty potwierdzają dane z wniosku, a ponadto wynika z nich, że do maja 2011 r. Spółka uzyskała przychód w kwocie 35.676,39 zł i poniosła stratę w wysokości 49.996,22 zł. Na rachunkach bankowych, poza opłatami, nie odnotowano żadnych operacji. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Powyższe nie zostało przez stronę wykazane. Przede wszystkim należy zauważyć, że na obecnym etapie postępowania Spółka zobligowana jest do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W takiej samej wysokości został wyznaczony wpis w sprawie I SA/Wr 837/11, w której jest stroną. Łączna kwota zatem, jaką skarżąca ma obowiązek opłacić wynosi 1.000 zł. Wpis od skargi jest zwykle najwyższym kosztem sądowym, w związku z tym jest punktem odniesienia dla oceny możliwości płatniczych Spółki. W ocenie rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżąca jest w stanie ponieść wydatek w takiej wysokości. Zwrócić trzeba uwagę, że w poprzednim roku obrotowym odnotowany został zysk w wysokości ponad 80.000 zł. Sam obrót netto natomiast wyniósł ponad 1.000.000 zł. Uzyskaniu tak znacznych przychodów nie stało na przeszkodzie postępowanie egzekucyjne prowadzone od początku 2010 r. Zgodnie z przedłożonymi dokumentami, zajęcie rachunków bankowych oraz wierzytelności pieniężnych Spółki miało miejsce z początkiem stycznia 2010 .r. Licytacja nieruchomości w sądowym postępowaniu egzekucyjnym była z kolei w drugiej połowie 2010 r. W bieżącym roku do maja przychód wyniósł 35.676,39 zł. Przy czym wynika to nie z wydruku z księgi podatkowej, o który skarżąca była wzywana, a ze sporządzonej tabelki z pieczęcią Spółki bez podpisu. Poza tym to, że jednocześnie ponoszona jest strata, co wykazano w tej tabelce, wynika tylko z ponoszenia znacznych kosztów uzyskania przychodu, na wysokość których w dużej mierze ma wpływ sam przedsiębiorca. Dla oceny możliwości płatniczych nie ma znaczenia fakt, że transakcje z kontrahentami odbywają się w formie kompensat. Sposób rozliczeń jest wyborem kontrahentów, nie może jednak być wytyczną dla oceny możliwości pozyskania środków na opłacenie kosztów w sądowych. Istotne jest, że Spółka prowadzi regularną działalność gospodarczą, o czym świadczą uzyskane przychody i ich wartość, oraz to, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie – przy uwzględnieniu również konieczności równoczesnego ponoszenia takich samych kosztów w sprawie I SA/Wr 837/11 – nie spowoduje utraty płynności finansowej. W świetle dotychczasowych uwag, nie można uznać stanu konta na rachunkach bankowych jako dowodu świadczącego o braku środków. Zwłaszcza, że rozliczenia zobowiązań następują w formie bezgotówkowej, co jednak – jak zostało wyżej wyjaśnione – nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.