I SA/Wr 838/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-09-06
Skład orzekający: Ewa Kamieniecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję organu podatkowego zasługuje na uwzględnienie w przypadku braku prawidłowego pouczenia o terminie do wniesienia skargi?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy uwzględnić, gdyż skarżący uchybił terminowi niezawinionie, wskutek braku prawidłowego pouczenia przez organ podatkowy o nowym terminie do wniesienia skargi po odmowie uzupełnienia decyzji. Organ podatkowy miał obowiązek pouczenia o terminie wynikającym z przepisów Ordynacji podatkowej, a jego zaniechanie narusza zasadę działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.Stan faktyczny
Skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 19 marca 2010 r. dotyczącą podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. Decyzja ta uchyliła decyzję organu pierwszej instancji w części odmowy zwrotu podatku. Organ odwoławczy odmówił uzupełnienia decyzji, nie pouczając jednak skarżącego o nowym terminie do wniesienia skargi. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą.Rozstrzygnięcie
Przywrócił termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 19 marca 2010 r.Pełny tekst orzeczenia
Wrocław dnia 06 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 06 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 19 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów u usług za styczeń 2009 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.
Decyzją z dnia 19 marca 2010 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej we W. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-F. z dnia 21 grudnia 2009 r., nr [...], w części w jakiej organ pierwszej instancji odmówił skarżącemu zwrotu podatku od towarów i usług. W pozostałym zakresie, co do wysokości zobowiązań w podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r., organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Decyzja zawierała pouczenie skarżącego o prawie do wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 29 marca 2010 r.
W dniu 09 kwietnia 2010 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wskazanej wyżej decyzji.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił uzupełnienia przedmiotowej decyzji, pouczając skarżącego o prawie do wniesienia zażalenia na to rozstrzygnięcie. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 14 maja 2010 r.
Z kolei postanowieniem z dnia 13 maja 2010 r., nr [...] (data doręczenia 17 maja 2010 r.) organ ten wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] z dnia 19 marca 2010 r. w części w jakiej decyzja ta uchylała rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Decyzją nr [...] z dnia 14 czerwca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził nieważność decyzji z dnia 19 marca 2010 r. nr [...] w zakresie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. w kwocie 50 zł.
W dniu 25 czerwca 2010 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia 19 marca 2010 r., nr [...], wnosząc jednocześnie samą skargę.
W uzasadnieniu wniosku podał, że Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmawiając uzupełnienia rozstrzygnięcia wydanej przez siebie decyzji, pouczył go jedynie o prawie do wniesienia zażalenia w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, natomiast nie zamieszczono przy tym żadnego pouczenia w sprawie nowego terminu dotyczącego możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego na uprzednio wymienione decyzje z dnia 19 marca 2010 r. Działając w ten sposób, zdaniem skarżącego, organ podatkowy drugiej instancji naruszył zasadę działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Art. 87 § 1 p.p.s.a. wymaga natomiast, aby wniosek ten został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, skutkującej uchybieniu tego terminu.
Przesłanką merytoryczną przywrócenia terminu jest zatem brak zawinienia strony przy jego uchybieniu. Należy stwierdzić, że chodzi tu o zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi tu o taką sytuację, gdy przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności zewnętrzne i obiektywne.
W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, ustawodawca złagodził rygor dowodowy, ustanawiając stronie jedynie obowiązek uprawdopodobnienia przytoczonych przez nią okoliczności. Oznacza to, ze strona musi jedynie wykazać duże prawdopodobieństwo, że przytoczone przez nią okoliczności miały miejsce.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zachodzą uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi na decyzję z dnia 19 marca 2010 r. w sposób niezawiniony
Z akt sprawy wynika bowiem, że Dyrektor Izby Skarbowej we W., wydając postanowienie w dniu 10 maja 2010 r., nr [...], w istocie nie pouczył skarżącego, pomimo obowiązku wynikającego z art. 210 § 1 pkt 7 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej, że zgodnie z art. 213 § 5 w zw. z § 4 Ordynacji podatkowej, w przypadku wydania przez organ postanowienia odmawiającego uzupełnienia decyzji, termin do wniesienia skargi na tą decyzję, biegnie od dnia doręczenia postanowienia.
W tym miejscu należy wskazać na treść art. 214 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym stronie nie może szkodzić brak pouczenia o wniesieniu skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło