I SA/Wr 842/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Spółki A. z siedzibą w J. G. od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2007r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Spółki A. z siedzibą w J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w J. G. z dnia 21 marca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2001r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, skarżąca Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W motywach tego żądania wywiodła, iż nie może ponieść kosztów sądowych z powodu bardzo trudnej sytuacji, utraty płynności finansowej, ponoszenia bardzo dużych strat oraz faktu okradziona jej w 2006 r. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2007r. referendarz sądowy, po bezskutecznym wezwaniu do przedłożenia dokumentów pozwalających ustalić sytuację finansową Spółki, odmówił przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie skarżąca Spółka podniosła, że w terminie wysłała wskazane przez Sąd dokumenty wraz z wnioskiem dowodowym o przesłuchanie świadka na okoliczność złej kondycji finansowej Spółki oraz utraty przez nią płynności finansowej. Zarządzeniem Sędziego z dnia 4 lutego 2008r. poinformowano skarżącą Spółkę o treści art. 255 p.p.s.a oraz wezwano do przedłożenia w terminie czternastu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o treść akt sądowoadministracyjnych, odpisu zeznania podatkowego za 2006 i 2007r., bilansu i rachunku zysków i strat za ostatni rok obrotowy, szczegółowych wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za ostatnie cztery miesiące. Strona Skarżąca, pomimo skutecznego doręczenia powyższego zarządzenia, do chwili obecnej nie wykonała go. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Intencją skarżącej Spółki było przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie całkowitym uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Badanie, czy w danym przypadku spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy następuje w oparciu o oświadczenie złożone na stosownym formularzu. Składane oświadczenie zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (patrz art. 252 § 1 p.p.s.a.), a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem Sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. W takim bowiem znaczeniu pojawiło się w tym przepisie sformułowanie "wykazać" oparte na regułach semantycznych języka polskiego, które oznacza udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywający; pokazać, unaocznić (por. Słownik języka polskiego pod red. naukową prof. dr Mieczysława Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o. Warszawa 1978, wydanie IX 1994 r.). Innymi słowy, na skutek wskazanych przez stronę wnioskującą dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie ma ona żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wypada więc zaakcentować, że art. 255 p.p.s.a., nakłada na stronę obowiązek współdziałania z Sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przez niedostarczanie dokumentów bądź nieskładnie wyczerpujących oświadczeń musi mieć niewątpliwie wpływ na dokonywaną przez sąd ocenę wniosku o prawo pomocy (tak M. Niezgódka - Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, wyd. 1, s. 244). Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca Spółka nie wykazała, iż przesłanka z art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi w stosunku do niej, w szczególności bowiem nie wykonała do dnia dzisiejszego wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie pozwala to uwzględnić wniosku. Wobec tego, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.