I SA/Wr 844/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2007 - 2012 postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (słownie: sto 00/100) złotych uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. W sprawie wraz z wniesieniem skargi E.K. uiściła na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od złożonego środka zaskarżenia. W dniu 16 lipca 2012 r. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 400 zł w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma doręczono stronie skarżącej, o czym świadczy treść zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 27 akt sądowoadministracyjnych). Wezwanie to zawierało pouczenie, stosownie do którego niewykonanie doręczonego wezwania w terminie stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pełna opłata sądowa od skargi nie została uiszczona. W treści pisma procesowego datowanego na dzień 23 czerwca 2012 r. E.K. zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Natomiast po myśli art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 83 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do uiszczenia pełnego wpisu od skargi rozpoczynał zatem bieg w sprawie w dniu 17 lipca 2012 r. i kończył się z upływem dnia 23 lipca 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie uiściła należnej opłaty sądowej od skargi, mimo iż stosowne wezwanie skutecznie jej doręczono w dniu 16 lipca 2012 r., natomiast termin do uiszczenia tej opłaty upłynął w dniu 23 lipca 2012 r. W sprawie zaistniała zatem określona w art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka odrzucenia skargi. W tym miejscu wskazać należy, iż oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi nie wywołało skutku prawnego w postaci umorzenia postępowania, gdyż działając po myśli art. 220 § 1 zdanie 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, Sąd nie był władny przeprowadzić oceny spełnienia w sprawie określonego w art. 60 zd. 2 ustawy procesowej warunku dopuszczalności cofnięcia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt. 1. sentencji. Orzeczenie zawarte w pkt 2. sentencji znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1) i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.