I SA/Wr 846/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z 31 lipca 2008 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał stronę do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący, pomimo dwukrotnego awizowania, nie odebrał przesyłki zawierającej odpis w/w zarządzenia, w związku z czym wezwanie uznano za doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego. W konsekwencji strona skarżąca nie uiściła należnego w sprawie wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia wzywającego do opłacenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie uiścił wymaganej opłaty. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.