I SA/Wr 848/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozliczenia w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2007-2009 postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie1.642 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że po utrzymaniu w mocy wskazanej w sentencji decyzji wszczęto postępowanie egzekucyjne, w którym zajęte zostały rachunki bankowe w A oraz obciążono hipoteką przymusową posiadaną nieruchomość. Zwrócił uwagę, że egzekwowane kwoty o łącznej wartości ponad 600.000 zł stanowią dwukrotność zysku za 2010 r. i są równe obrotowi za rok 2011. Z kolei taka sytuacja uniemożliwia normalne prowadzenie działalności gospodarczej i pozbawia jakichkolwiek środków finansowych. Dodatkowo skarżący podał na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, ż strata operacyjne w okresie od stycznia do września 2011 r. wyniosła 456.238 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada działkę, która została obciążoną hipoteką przymusową, poza tym nie dysponuje jakimikolwiek zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nie udzielono odpowiedzi w zakreślonym 7-dniowym terminie. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawca składał już wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym w aktach sprawy znajdują się określone dokumenty i informacje. Wynika z nich, że jego miesięczne wydatki wynoszą łącznie 562,20 zł, w tym na czynsz 197,20 zł, prąd – 30 zł opłaty abonamentowe – 35 zł i telefon 300 zł. W 2009 r. uzyskał przychód w wysokości 1.105.262,60 zł i dochód –114.488,30 zł. Według deklaracji VAT-7 za październik 2010 r., kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wynosiła 235.139,23 zł. Wobec majątku skarżącego prowadzone były postępowania egzekucyjne w administracji, na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez organy administracji publicznej. Skarżący posiadał w grudniu 2010 r. kartę kredytową w B Banku z limitem 14.000 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przytoczonej regulacji wynika, że postępowanie dotyczące prawa pomocy prowadzone jest tylko i wyłącznie na wniosek strony skarżącej i to na niej ciąży obowiązek wykazania w sposób wiarygodny i jednoznaczny okoliczności uzasadniających swoje żądanie. Rola Sądu/ Referendarza sądowego w tym postępowaniu ogranicza się jedynie do żądania przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.). Taka też sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący został wezwany do wykazania przede wszystkim okoliczności, na które się powoływał w piśmie zawierającym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz na urzędowym formularzu wniosku, ale również do podania innych informacji, które w całości pozwoliłyby dokonać oceny rzeczywistych możliwości poczynienia rezerw na opłacenie kosztów sądowych, które w niniejszej sprawie sprowadzają się do opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wprawdzie w niniejszej sprawie złożone zostały już określone dokumenty i informacje, jednak dotyczą one jedynie stanu finansowego skarżącego sprzed roku. Dodatkowo nie dawały podstaw do uwzględnienia żądania wniosku, gdyż postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011 r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy. Odnosząc się do oświadczeń na piśmie i na urzędowym formularzu, to wskazać trzeba, że już rok temu prowadzone były postępowania egzekucyjne, mimo to nie stanowiły one przeszkody do prowadzenia działalności gospodarczej, z której osiągnął w 2010 r. zysk w kwocie około 300.000 zł i obroty w okresie dziewięciu miesięcy 2011 r. o wartości około 600.000 zł. W istocie nie są znane przez rozpoznającego niniejszy wniosek egzekwowane kwoty w poprzednich postępowaniach ani zastosowane środki egzekucyjne, jednakże taka niewiedza potwierdza tylko istnienie wątpliwości co okoliczności, na które wnioskodawca się powołuje. Nie usuwając wobec tego wątpliwości co do rzeczywistego stanu finansowego i majątkowego, wnioskodawca nie wykazał okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.