I SA/Wr 848/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzutu nieistnienia obowiązku w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż wnosi o obciążenie wierzyciela, Wójta Gminy J., kosztami postępowania sądowego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, posiada ½ domu dwurodzinnego, w tym mieszkanie o powierzchni 97 m2. Rubryki dotyczące posiadanych zasobów pieniężnych, przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł oraz stanu majątkowego osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, zostały zakreślone. Wnioskodawca oświadczył, że uzyskuje dochody ze stosunku pracy w kwocie 1.800 zł netto, zaś jego żona otrzymuje emeryturę w wysokości 2.000 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały media 1.000 zł, leczenie i leki 400 zł oraz ubezpieczenie 360 zł (rocznie). Z dokumentów przedłożonych na wezwanie wynika, że małżonkowie w 2017 r. uzyskali łącznie przychody w kwocie 44.147,23 zł. Pozostałe dokumenty potwierdzają wysokość dochodów małżonków. Wnioskodawca wymienił szczegółowo wartość miesięcznie ponoszonych wydatków, których łączna kwota wynosi 2.754 zł. Wyjaśnił, że posiadane przez niego i żonę rachunki bankowe zostały założone celem pobierania pieniędzy z konta. Każdego [...]. i [...]. dnia miesiąca stan konta jest zerowy. Wydruków rachunków, pomimo wezwania, nie przedłożono. Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności powołać należy przepisy stanowiące podstawę prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku. Stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że referendarz rozpoznający wniosek o przyznanie prawa pomocy, oceniając zasadność wniosku, winien ustalić dochody wnioskodawcy i jego rodziny oraz wydatki, jakie musi ponosić z rodziną na podstawowe potrzeby socjalne, to jest wyżywienie, utrzymanie domu, leczenie, itp. Opłacenie kosztów sądowych nie może bowiem pociągać za sobą konieczności ograniczenia powyższych wydatków. Taka sytuacja nie zachodzi jednak w przypadku wnioskodawcy. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, potwierdzonym stosownymi dokumentami, wnioskodawca wraz z żoną uzyskują miesięcznie dochody w wysokości około 3.800 zł. Z kolei ich miesięczne wydatki wynoszą około 2.800 zł. W niniejszej sprawie wpis od skargi wyznaczony został na kwotę 100 zł. Pozostałe ewentualne przyszłe koszty sądowe ograniczać się będą do opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz do wpisu od skargi kasacyjnej wynoszącego równowartość połowy wpisu od skargi, jednak nie mniej niż 100 zł. Przy czym wyjaśnić należy, że wymieniona wyżej opłata kancelaryjna winna zostać opłacona tylko w przypadku, jeżeli Sąd oddali skargę i skarżący złoży wniosek o sporządzenia uzasadnienia wyroku. W sytuacji bowiem, gdy skarga zostanie uwzględniona, Sąd sporządza uzasadnienie z urzędu. Wpis od skargi kasacyjnej natomiast strona obowiązana jest uiścić, jeżeli wniesie powyższy środek zaskarżenia. Zatem na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem, jaki wnioskodawca jest zobligowany opłacić celem zapewnienia rozpoznania jego skargi przez Sąd, jest wpis sądowy wynoszący 100 zł. Przedstawione wyżej ustalenia co do sytuacji finansowej wnioskodawcy i jego żony nie budzą wątpliwości, iż wnioskodawca jest w stanie uiścić powyższą opłatę, a także ewentualne przyszłe koszty sądowe, bez potrzeby ograniczenia wydatków na własne utrzymanie. W tym stanie rzeczy, wniosek należało ocenić jako nieuzasadniony, w związku z czym postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.