I SA/Wr 849/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, że brak wtrzymania ww. decyzji spowoduje odczuwalne konsekwencje poprzez zmniejszenie otrzymywanego świadczenia, a co za tym idzie, nie wystarcza na życie. Wnioskodawca dodał, że ogłoszenie upadłości zgłosił we właściwym czasie i tym samym prowadzona egzekucja byłaby dla niego krzywdząca. Do akt sprawy złożone zostały dokumenty dotyczące postępowania egzekucyjnego wszczętego wobec skarżącego w związku z orzeczeniem o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o. oraz dokumenty i oświadczenia w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że instytucja wtrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma służyć tylko tymczasowej ochronie strony skarżącej przed negatywnymi skutkami wykonania aktu, który może zostać wzruszony przez Sąd – do czasu wydania wyroku uwzględniającego skargę albo do czasu uprawomocnienia się wyroku oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu. Chodzi o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Dodać trzeba, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku, które nadto powinny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Przy czym, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Skarżący podniósł, że skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji jest zmniejszenie świadczenia w postępowaniu egzekucyjnym (popartym tytułami wykonawczymi), czego konsekwencją mają być niewystarczające środki na życie. Wiadome jest jednak z dokumentacji związanej z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, że skarżący uzyskuje emeryturę wynoszącą po potrąceniu egzekucyjnym 1.814 zł, a jego stałe miesięczne wydatki stanowią kwotę około 1.600 zł. Nadto skarżący mieszka z partnerką, która wspiera go finansowo. We wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący natomiast nie wskazał żadnych innych konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności, które można byłoby ocenić jako znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.