I SA/Wr 850/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], doręczoną pełnomocnikowi E. L. w dniu [...] (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru, [...] akt administracyjnych), skarżący nadał na adres organu w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] (data stempla pocztowego). W treści decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia zawarte zostało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, iż decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy procesowej, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2 art. 83 ustawy). W myśl przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] kończył się z upływem dnia [...]. Tymczasem skarga E. L. na wyżej wskazane rozstrzygnięcie, została wniesiona – stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...], tj. jeden dzień po upływie ustawowo zakreślonego terminu. Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia, obligowały Sąd - stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy procesowej – do odrzucenia skargi E. L., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.