I SA/Wr 850/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 września 2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 850/07) o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu podatkowego I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez E. L. na postanowienie z dnia [...] o odrzuceniu skargi. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie, terminie i rygorach jego zaskarżenia w drodze zażalenia (tj. obowiązku sporządzenia zażalenia przez fachowego pełnomocnika) skarżący otrzymał w dniu [...]. Jak wynika z akt sprawy, pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący pismem z dnia [...] (data stempla pocztowego) wniósł zażalenie na w/w postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które sporządził osobiście, tj. bez zachowania obowiązku tzw. przymusu adwokackiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Dyspozycja art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej u.p.s.a.) wprowadza wymóg, aby zażalenia wnoszone na postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej były sporządzane przez fachowych pełnomocników tj. adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach podatkowych oraz własności przemysłowej także przez – odpowiednio doradcę podatkowego i rzecznika patentowego. Wspomniany wymóg stanowi wyjątek w zakresie zaostrzonych wymogów formalnych zażalenia i ma zastosowanie w każdym przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej, tj., bez względu na przyczyny jej odrzucenia. Sporządzenie zażalenia przez osobę nie należącą do katalogu podmiotów o jakich mowa w treści art. 194 § 3 u.p.s.a. stanowi brak nieusuwalny zażalenia, skutkujący jego odrzuceniem bez uprzedniego wzywania strony do uzupełnienia tego braku (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.). Sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z pominięciem rygorów prawnych o jakich mowa w dyspozycji art. 194 § 3 u.p.s.a. skutkuje bowiem stwierdzeniem, iż jest ono niedopuszczalne, albowiem pochodzi od osoby nieuprawnionej. Odnosząc poczynione uwagi na grunt stanu faktycznego sprawy należy podnieść, iż skarżący [...] jako osoba nie będąca radcą prawnym, adwokatem, ani doradcą podatkowym nie posiada zdolności postulacyjnej w zakresie sporządzonego (osobiście) zażalenia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.). Z tych też względów, wniesiony przez stronę środek odwoławczy należało ocenić jako niedopuszczalny, a w konsekwencji – odrzucić, zgodnie z dyspozycją art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.s.a. Niejako na marginesie należy wskazać, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, skarżący został pouczony o wymogu tzw. przymusu adwokackiego jaki obowiązuje zarówno w przypadku wnoszenia skargi kasacyjnej, jak i zażalenia na jej odrzucenie (pismo z dnia [...] doręczone skarżącemu w dniu [...] oraz pismo z dnia [...] doręczone skarżącemu w dniu [...]). Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał zażalenie E. L. za niedopuszczalne i na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.s.a. odrzucił wniesiony w sprawie środek odwoławczy.