I SA/Wr 854/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [ w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Jak wynika z akt sprawy, odpis postanowienia z dnia 6 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 854/16), odrzucającego zażalenie A. H. z dnia 28 grudnia 2016 r. z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych w postaci pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz wpisu sądowego od zażalenia, do których uzupełnienia skarżąca została zobowiązana wezwaniami doręczonymi w dniu 23 stycznia 2017 r., został doręczony do rąk T. K. w dniu 27 marca 2017 r. W dniu 11 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca -reprezentowana przez T. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 28 grudnia 2016 r. Według pełnomocnika wpis od zażalenia został uiszczony. Do wniosku dołączono kartę informacyjną z dnia 20 marca 2017 r. potwierdzającą leczenie szpitalne T. K. w dniach 10 i 13 marca 2017 r. W wykonaniu zarządzenia 21 kwietnia 2017 r. T. K. została wezwana do wyjaśnienia czy pismo nadane w dniu 11 kwietnia 2017 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 28 grudnia 2016 r. W przypadku pozytywnej odpowiedzi zobowiązano stronę do podania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w przekroczeniu terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia oraz wskazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia. Ponadto wskazania, czy uiszczoną opłatę w wysokości 100 zł zaliczyć na poczet wpisu sądowego od zażalenia z dnia 28 grudnia 2016 r. oraz dopełnienia czynności, które strona nie dokonała w terminie, tj. złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowana skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Powyższe wezwania zaopatrzono w siedmiodniowy termin oraz rygor w postaci pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Przy przesyłce pocztowej nadanej w dniu 9 maja 2017 skarżąca przedłożyła m.in. kpię dowodu wpłaty w dniu 25 lipca 2016 r. kwoty 100 zł z umieszczoną odręczoną adnotacją, że wpłata ta dotyczy prawy I SA/Wr 854/16, kopię skierowania do leczenia uzdrowiskowego w dniach 5 – 26 grudnia 2016 r., ponownie kartę informacyjną z dnia 20 marca 2017 r., a także skierowanie do poradni z dnia 3 kwietnia 2017r. oraz zaświadczenie z dnia 13 marca 2017 r. o przyjęciu T. K. w dniu 10 marca 2017 r. do leczenia stacjonarnego. Z kolei przy przesyłce pocztowej nadanej w dniu 10 maja 2017 r. T. K. przedłożyła m.in. pełnomocnictwo do reprezentowania A. H. w sprawie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 28 grudnia 2016 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. Przywrócenie terminu jest instytucją procesową, która ma na celu uchronienie strony przed negatywnymi konsekwencjami bezskutecznego upływu terminu do dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu sądowym, o ile strona złoży stosowny wniosek w terminie 7 dni od ustania przeszkody, w jego treści spełni przesłankę o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej – p.p.s.a.), a równocześnie, dokona czynności którą zamierza konwalidować (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Jak wynika z treści art. 87 § 2 p.p.s.a., materialnoprawną przesłankę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej przed sądem administracyjnym jest wymóg uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że do uchybienia terminu doszło wskutek okoliczności przez niego niezawinionych (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wprawdzie uprawdopodobnienie należy rozumieć w sposób mniej restrykcyjny od udowodnienia, to jednak okoliczności przywołane przez wnioskodawcę we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą być dowolne. Jako noszące tę cechę należy w szczególności uznać argumentację, która nie odnosi się wprost do okresu w którym przypadał termin na dokonanie określonej czynności procesowej. Wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu w sprawie skarżąca zasadniczo bazowała na argumentacji dotyczącej jej stanu zdrowia. Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumenty fakt ten potwierdzające dotyczyć powinny okresu, który daje podstawę do przyjęcia, że dolegliwości te mogły rzutować na uchybienie czynnościom procesowym. Na poparcie swoich twierdzeń tymczasem T. K. przedłożyła kopię skierowania do leczenia uzdrowiskowego w dniach 5 – 26 grudnia 2016 r., kartę informacyjną z dnia 20 marca 2017 r. - na potwierdzenie leczenia szpitalnego w dniach 10 i 13 marca 2017 r., skierowanie do poradni z dnia 3 kwietnia 2017r. oraz zaświadczenie z dnia 13 marca 2017 r. o przyjęciu jej w dniu 10 marca 2017 r. do leczenia stacjonarnego. Przyjdzie jednak stwierdzić, że żaden z tych dokumentów nie odnosi się do okresu 7 dni następujących po skutecznym doręczeniu w dniu 23 stycznia 2017 r. wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 28 grudnia 2016 r. Z przedłożonych dokumentów nie wynikają okoliczności tego rodzaju, że mogłyby stanowić przeszkodę dla terminowego dokonania czynności procesowej w sprawie w postaci przedłożenia pełnomocnictwa z którego wynikałoby upoważnienie udzielone przez A. H. do reprezentowania jej przez T. K. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym a nie tylko przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. W ocenie Sądu, z przedłożonej dokumentacji medycznej nie wynika, wobec tak znacznych różnic czasowych, związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dolegliwościami zdrowotnymi T. K. a uchybieniem terminowi. Tym bardziej przyjdzie zauważyć, że przy przesyłce pocztowej z dnia 25 stycznia 2017 r. wnioskodawczyni odniosła się do skierowanych wobec niej wezwań, m.in. informując o uiszczeniu wpisu od zażalenia. Z tych też powodów należało przyjąć brak uprawdopodobnienia przez T. K. okoliczności przemawiających za brakiem winy w przekroczeniu terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 28 grudnia 2016 r. Z tych przyczyn, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.