I SA/Wr 856/12

Wrocław, dnia 20 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]r.., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. "A" sp. z o.o. w P.(dalej skarżąca) zwróciła się w dniu 13 lutego 2012 r. do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W dniu [...]r. Minister Finansów wydał interpretację indywidualną, nr [...], którą doręczył pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 maja 2012 r. Akt ten zawierał pouczenie, że przysługuje na niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, po uprzednim wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa, w terminie czternastu dni od doręczenia interpretacji. W dniu 09 czerwca 2012 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem Ministra Finansów skargę na wskazaną wyżej interpretację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że skarżąca nie wyczerpała w toku postępowania przed Ministrem Finansów środka zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, dalej; p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez pojęcie wyczerpania środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast skarga złożona bez zachowania odpowiedniego trybu odwoławczego jest niedopuszczalna, co stanowi podstawę do jej odrzucenia w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wymaga w tym miejscu podkreślenia, że brak ten nie podlega konwalidacji na gruncie przepisów p.p.s.a. Jako, że przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 r., obowiązujący na dzień wydania zaskarżonej interpretacji, Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) nie regulują kwestii zaskarżania interpretacji indywidualnych do sądów administracyjnych, zastosowanie w sprawie znajdzie art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, wniesienie skargi na interpretację indywidualną, jest możliwe po uprzednim wezwaniu organu - wydającego to rozstrzygnięcie - do usunięcia naruszenia prawa, w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o wydaniu tego aktu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesienie skargi w niniejszej sprawie powinno być poprzedzone wezwaniem Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, czego jednak skarżąca nie zrobiła. Wobec powyższego skargę należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić jako niedopuszczalną.