I SA/Wr 860/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2011 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że utrzymuje się z zasiłku przyznanego przez MOPS w kwocie 456 zł, zasiłku okresowego z tytułu niepełnosprawności – 228 zł i zasiłku celowego przyznanego na wyżywienie. Są to jedyne dochody 2-osobowego gospodarstwa domowego, w którym pozostaje z żoną. Podał, że czynsz za mieszkanie wynosi 305 zł, przy czym płaci tylko 50 zł, poza tym ponosi wydatki na energię 50 zł i gaz 35 zł. Wskazał, że z trudem pozostaje obojgu małżonkom na wyżywienie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika nadto, że skarżący wynajmuje mieszkanie o powierzchni 46 m2, nie posiada z żoną żadnych nieruchomości, żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca dodał, że leczy się na serce po przebytym zawale i na nadciśnienie tętnicze. Posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, ma zakaz podejmowania jakiejkolwiek pracy ze względu na stan zdrowia. Do akt sprawy złożone zostały dokumenty potwierdzające oświadczenia złożone na urzędowym formularzu, a nadto wynika z nich, że żona skarżącego (ur. w 1955 r.) jest zarejestrowana jako bezrobotna od 25 maja 2012 r., bez prawa do zasiłku. Powyższe dane dają podstawę do uwzględnienia żądania wniosku. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za uwzględnieniem wniosku przemawia fakt, że wnioskodawca z żoną utrzymują się wyłącznie ze środków przyznanych przez MOPS, w wysokości, która nie jest nawet wystarczająca po pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych. Ponadto skarżący, ze względu na stan zdrowia, nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej, natomiast żona może mieć trudności w uzyskaniu zatrudnienia ze względu na wiek. Małżonkowie nie mają też majątku, z którego mogliby pozyskać środki na opłacenie kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy wniosek uznać należało za zasadny i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.