I SA/Wr 867/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: przyznać pełnomocnikowi, r. pr. T. S., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) zł, w tym 23% VAT. W sprawie, po wyroku oddalającym skargę, postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika K. B. został wyznaczony r. pr. T. S., który po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie powiększonej o wartość podatku od towarów i usług i oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu, który nie zastępował strony w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w stawce wynoszącej 75% opłaty określonej w punkcie pierwszym, jednak nie mniej niż 120 zł. Punkt 1 w § 21 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie, z uwagi na przedmiot sprawy (postanowienie dotyczące uchybienia terminowi do wniesienia odwołania), opłatę podstawową określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. Mając na uwadze powyższą regulację, wnioskującemu pełnomocnikowi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest o 27,60 zł, na podstawie § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.