I SA/Wr 871/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku dotyczącego zwrotu podatku od towarów i usług postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. T. L. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 236,60 (słownie: dwieście trzydzieści sześć 60/100) złotych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 września 2008 r., przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W,, na pełnomocnika K. J. został wyznaczony adwokat T. L., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, pełnomocnik strony skarżącej sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za dokonanie powyższej czynności. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. Sąd zatem uznał, że należy przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł, podwyższone o kwotę podatku od towarów i usług – 39,60 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia i zwrócić 17 zł uiszczonej opłaty kancelaryjnej jako niezbędny udokumentowany wydatek adwokata (§ 19 pkt 2 rozporządzenia). Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.