I SA/Wr 885/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 29 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej niezwłoczne wykonanie grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody dla skarżącej. Swojego wniosku strona nie uzasadniła. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja finansowo-majątkowa skarżącej, przedłożona do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej w skrócie: p.p.s.a.), Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Twierdzenia strony powinny też być poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienia NSA: z dnia 24 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 2877/15, z dnia 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OZ 879/15, czy z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 388/12, wszystkie dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również należy, że w judykaturze utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 498/12, z dnia 10 maja 2011 r. sygn. akt II FZ 106/11, z dnia 9 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1501/11, z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, czy z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338/07, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje - w tym kontekście - na uwzględnienie. Obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskująca podniosła, że niezwłoczne wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia wnioskującej znacznej szkody, jednak okoliczności tych nie wykazała. W szczególności skarżąca nie wskazała, jaka konkretnie szkoda oraz jakich rozmiarów powstanie w jej majątku w wyniku wykonania decyzji. Tymczasem, to na wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa ciężar szczegółowego i wiarygodnego wykazania, że wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać też trzeba, że przyznania ochrony tymczasowej nie uzasadnia trudna sytuacja finansowa strony wskazana we wniosku o przyznanie prawa pomocy, która stanowiła podstawę dla przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są przesłankami tożsamymi z tymi przewidzianymi w ramach przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega ocenie w kontekście spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zaś wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., a nie sama aktualna sytuacja majątkowa, w której znajduje się strona. Gdyby tak przyjąć, to każdorazowo przyznanie prawa pomocy musiałoby skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy, Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek uznał, że skarżąca nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.