I SA/Wr 89/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2017 r. postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W ślad za skargą na wyżej oznaczoną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu L. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego . W jego motywach wskazał, że na skutek działania organów podatkowych wygasił działalność gospodarczą, która była źródłem jego dochodów, natomiast nie posiada majątku ruchomego ani nieruchomego, który mógłby spieniężyć w celu pozyskania środków na uiszczenie kosztów sądowych oraz opłacenie pełnomocnika procesowego z wybory. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, jest właścicielem kompleksu hal poprzemysłowych, wpisanych do rejestru zabytków o powierzchni użytkowej 16.300 m² oraz gruntu przemysłowego o powierzchni 1,8 ha oraz, że utrzymuje się dzięki pomocy rodziny. Z dokumentów przedłożonych do akt sprawy wynika, ponad wcześniej podane dane, że jego żona jest osobą bezrobotną i zgłosiła skarżącego z tego tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego, postanowieniem nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciw skarżącemu, w którego uzasadnieniu wskazano niestwierdzenie majątku wnioskodawcy, z którego mogłoby dojść do uzyskania kwot koniecznych do pokrycia wydatków egzekucyjnych. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy procesowej). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) ustawy procesowej). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że ich ponoszenie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu doradcy podatkowego jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z usług profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Skarb Państwa ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona ze względu na swój stan majątkowy nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, zasady doświadczenia życiowego jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku L. S. zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, określona w art. 246 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika bowiem, że w swojej sytuacji materialnej i życiowej nie jest w stanie skarżący ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Świadczy o tym wynikający ze złożonych przez skarżącego oświadczeń i dokumentów brak dochodów oraz podlegającego spieniężeniu majątku skarżącego, potwierdzony w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez organ egzekucyjny. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.