I SA/Wr 890/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi O.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 28 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W wyniku wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nadesłał urzędowy formularz PPf wypełniony w sposób prawie całkowicie nieczytelny. Wywieść z niego można, że wnioskodawca mieszka z żoną oraz z synem i jego rodziną, ma w dzierżawie nieruchomość rolną, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jest inwalidą z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności po wypadku samochodowym, nie ma dochodów. Pozostałe treści zawarte we wniosku były nieczytelne. W związku z tym, skarżący został ponownie wezwany do wypełnienia formularza w sposób czytelny i nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.). Na powyższe wezwanie nie udzielono odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W sprzeciwie skarżący podniósł, ze okoliczności przez niego przedstawione nie budzą wątpliwości, iż nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, co potwierdzają wszystkie sądy. Z uwagi na brak możliwości ustosunkowania się do żądania przedmiotowego wniosku, skarżący ponownie został wezwany do przedłożenia czytelnie wypełnionego urzędowego formularza oraz dodatkowych dokumentów i oświadczeń, w oparciu o przepis art. 255 p.p.s.a., o którego treści został pouczony. Powyższe wezwanie zostało doręczone skutecznie w dniu 26 października 2012r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie udzielono odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego, Sąd mając na uwadze zebrany materiał dowodowy ponownie rozpoznał wniosek strony o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powyższej regulacji wynika zatem, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. Rola Sądu ogranicza się do wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów źródłowych, w oparciu o art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie zawarte na urzędowym formularzu wniosku okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy lub budzi wątpliwości. W niniejszej sprawie skarżący był dwukrotnie wzywany do przedłożenia stosownych dokumentów i oświadczeń, a nadto także do udzielenia w sposób czytelny informacji wymaganych na urzędowym formularzu wniosku. Na żadne wezwanie jednak nie udzielił odpowiedzi. Z kolei złożone oświadczenia, które można było odczytać, nie są wystarczające dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy w sprawie, w której wpis został wyznaczony na kwotę 100 zł. Nie wiadomo, ilu dokładnie członków rodziny pozostaje we wspólnym gospodarstwie, jakie są ich dochody i miesięczne wydatki. Nie wiadomo też, jaki faktycznie majątek skarżący posiada – nie jest możliwe odczytanie, czy jest w posiadaniu domu, czy mieszkania i o jakiej powierzchni. Nie było też możliwe odkodowanie, jaka jest powierzchnia dzierżawionej nieruchomości rolnej ani czy wnioskodawca jest dzierżawcą, czy wydzierżawiającym. W tym stanie rzeczy nie było jakiejkolwiek możliwości dokonania oceny rzeczywistych zdolności płatniczych wnioskodawcy, na które mają wpływ nie tylko jego sytuacja finansowa i majątkowa, ale również rodzinna. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 260 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.