I SA/Wr 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej z dnia 7 września 2011r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu OZ w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2011r. - którego odpis doręczono skarżącej T. K. osobiście w dniu 28 stycznia 2011 r. wezwano skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca nie wykonała zarządzenia i nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2011r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2011 r. - którego odpis doręczono skarżącej osobiście w dniu 13 stycznia 2011 r. oraz ponownie po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza z dnia 14 lutego 2011r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy, doręczone skarżącej osobiście ponownie w dniu 15 marca 2011r. - wezwano T.K. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w W. z dnia [...]Nr [...], z uwagi na fakt, iż skarżąca pomimo wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, nie uiściła wpisu. Pismem z dnia 7 września 2011r. skarżąca, formułując żądanie jako "wniosek o przywrócenie terminu" i "prośbę o przyjęcie formularza PPF", wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz załączyła wypełniony formularz PPF. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż nie dokonała czynności procesowej ze względu na stan zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a. strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Art. 87 § 1 p.p.s.a. wymaga natomiast, aby wniosek ten został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, skutkującej uchybieniu tego terminu. Przesłanką merytoryczną przywrócenia terminu jest zatem brak zawinienia strony przy jego uchybieniu. Należy stwierdzić, że chodzi tu o zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi tu o taką sytuację, gdy przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności zewnętrzne i obiektywne. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, ustawodawca złagodził rygor dowodowy, ustanawiając stronie jedynie obowiązek uprawdopodobnienia przytoczonych przez nią okoliczności. Oznacza to, że strona musi jedynie wykazać duże prawdopodobieństwo, że przytoczone przez nią okoliczności miały miejsce. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że nie ma podstaw do uznania, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku na formularzu w sposób niezawiniony. Wymaga podkreślenia, że skarżąca odebrała wezwanie referendarza o złożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF w dniu 28 stycznia 2011 r., a wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu 8 września 2011r. w biurze podawczym tut. Sądu, a więc po upływie 7 miesięcy. Z figurujących w aktach sprawy zwolnień lekarskich (k. 40, k. 47v i k. 16) nie wynika, aby stan zdrowia T. K. w zakreślonym 7-dniowym terminie, tj. od dnia 28.01.2011r. do dnia 04.02.2011r. uniemożliwił jej złożenie stosownego wniosku. Zwolnienia nie obejmują tego okresu. Niezależnie od powyższego, skarżąca nie uprawdopodobniła też, że nie miała możliwości złożyć stosownego wniosku przez następne 7 miesięcy. Należy wobec tego uznać, że skarżąca pomimo posiadania obiektywnej możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, z zachowaniem siedmiodniowego terminu, nie wykazała należytej staranności w sprawie. Wobec czego w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.