I SA/Wr 90/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków dor. pod. J. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do września 2013 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. J. B. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, w kwocie 8.856 (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu do skargi ponad kwotę 1.000 zł oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Dolnośląskiego Oddziału Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika M. R. został wyznaczony dor. pod. J. B., który zastępował skarżącego przed tutejszym Sądem poprzez pełnomocnika substytucyjnego. Na rozprawie pełnomocnik substytucyjny wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz pełnomocnika wyznaczonego z urzędu i jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego zależna jest od wartości przedmiotu zaskarżenia (pkt 1), w pozostałych sprawach wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja określająca zobowiązanie w podatku od towarów i usług, a wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 1.650.914 zł. Zatem stawkę wynagrodzenia określa § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g/ rozporządzenia i wynosi ona 7.200 zł. W związku z tym wnioskującemu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, wynoszącą 1.656 zł – na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.