I SA/Wr 902/09

Wrocław, dnia 21 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I-XII/2003 r. postanawia: 1 ) umorzyć postępowanie; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 757 zł (słownie: siedmiuset pięćdziesięciu siedmiu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] A spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...], nr [...], w sprawie określenia kwot różnicy podatku od towarów i usług stanowiących nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. Strona skarżąca uiściła w dniu [...]., na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pełny wpis od skargi w kwocie 500 zł oraz opłatę skarbową na rzecz Gminy W. W piśmie sądowym z dnia [...] organ podatkowy poinformował, że w dniu [...] wydał decyzję z dnia [...], nr [...] w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Rozstrzygnięciem tym uwzględnił w całości skargę Spółki na zaskarżoną decyzję, którą uchylił wraz decyzją organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja z dnia [...], nr [...], została doręczona stronie w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu. Art. 54 § 3 p.p.s.a. reguluje instytucję autokontroli działalności organu administracyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z powołanym przepisem, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w ramach swojej właściwości uwzględnić wniesioną skargę w całości, aż do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z powyższego, warunkiem skorzystania z tego prawa jest uwzględnienie skargi w całości, co do wszystkich jej żądań. Warunek ten w niniejszej sprawie został spełniony, ponieważ organ decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. i orzekł o umorzeniu postępowania. Z uwagi na uwzględnienie przez organ podatkowy skargi w całości, postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe. W związku z czym, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało je umorzyć. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 201 p.p.s.a., zgodnie z którym, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów także w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy. Natomiast zgodnie z art. 205 § 2 w zw. z § 4 p.p.s.a. do kosztów postępowania, prowadzonego przez doradcę podatkowego zalicza się oprócz poniesionych przez stronę opłat sądowych, także wynagrodzenie tego pełnomocnictwa, które nie może być większe niż opłaty określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego doradcy podatkowego. Odrębne przepisy, o których mowa w § 2 art. 205 p.p.s.a. zawiera rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 02 grudnia 2003 r. w sprawie wynagradzania za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego (Dz. U. Nr 212, poz. 2075). Zgodnie z § 2 pkt 2 tego aktu, w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, wynagrodzenie doradcy podatkowego wynosi 240 zł. Zgodnie z orzecznictwem i doktryną do niezbędnych kosztów postępowania podlegają zaliczeniu także wydatki poniesione w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z tych też względów orzeczono jak na wstępie.