I SA/Wr 904/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. postanawia: odrzucić wniosek. W rozpoznawanej sprawie, Z. T. w dniu [...] r. wniósł skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że decyzja nie została mu doręczona, a o fakcie jej wydania dowiedział się w dniu 18 czerwca 2012 r. z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] . Wnioskodawca dodał, że według jego przypuszczeń, termin do zaskarżenia decyzji upłynął w czasie gdy przebywał w szpitalu z powodu udaru mózgu (od 14 kwietnia 2012 r. do 17 maja 2012 r.). Dyrektor Izby Skarbowej we W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej - o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. na skutek sformułowanego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego radcę prawnego. W wykonaniu wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu w piśmie procesowym z dnia 16 października 2012 r. dodał w celu uzupełnienia uzasadnienia wniosku, że skarżący posiada zaburzenia pamięci i w tym zakresie leczony jest w Poradni [...] we W. W ocenie pełnomocnika, wskazane zaburzenia utrudniają codzienne funkcjonowanie skarżącego oraz rzutują na możliwość pozyskiwania stosownych informacji w sprawie, co niewątpliwie miało wpływ na złożenie przez skarżącego przedmiotowego wniosku wraz ze skargą w dniu 25 czerwca 2012 r. Dalej pełnomocnik wskazał, że co prawda skarżący wyszedł ze szpitala w dniu 17 maja 2012 r., to jednak dojście do pełnej sprawności osoby starszej (76 lat), cierpiącej na chroniczne zaburzenia pamięci oraz rozeznanie się w sprawach bieżących życia codziennego, niewątpliwie zajmuje więcej czasu anieżeli osobie młodszej, co również rzutowało na złożenie wniosku wraz ze skargą we wskazanej dacie. Końcowo pełnomocnik wskazał, że skarżący niezwłocznie po uzyskaniu informacji z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] (sygn. [...] ) doręczonego mu w dniu 18 czerwca 2012 r. złożył przedmiotowy wniosek wraz ze skargą. Do pism załączono kserokopie dwóch kart informacyjnych z leczenia szpitalnego wnioskodawcy w okresie od 11 kwietnia 2012 r. do 17 maja 2012 r. Przy piśmie procesowym z dnia 26 października 2012 r. stanowiącym wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, złożono zaświadczenie z dnia 19 października 2012 r. od lekarza [...] , z którego wynika, że wnioskodawca leczy się z powodu zaburzeń [...] na podłożu organicznym, jest uzależniony od benzodiazepinu i wymaga systematycznego leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 - § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej w skrócie: p.p.s.a.), przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniosek taki wraz ze skargą wnosi się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Jednakże przed przystąpieniem do rozpoznania wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, Sąd obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy wobec wniosku nie zachodzi przesłanka powodująca jego odrzucenie. Do jednej z tych przesłanek zalicza się niespełnienie przez wnioskodawcę warunku złożenia wniosku w zakreślonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie (art. 87 § 1 p.p.s.a.), który liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie bowiem do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowego wniosku, Sąd stwierdza, że został on złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że wnioskodawca jako datę ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi wskazał dzień 18 czerwca 2012 r., kiedy to z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] dowiedział się o wydaniu zaskarżonej decyzji, albowiem jak stwierdził, nie została mu ona doręczona. Pełnomocnik w uzupełnieniu powyższego dodał, że złożenie wniosku w podanej dacie spowodowane było także tym, że skarżący, który jest osobą starszą (76 lat), po opuszczeniu szpitala w dniu 17 maja 2012 r. długo dochodził do pełnej sprawności. Oceniając podaną argumentację w kontekście ustalenia, czy wskazana data rozpoczęła bieg siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, Sąd stwierdza, że twierdzenie wnioskodawcy jakoby skarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nie została mu doręczona, nie ma potwierdzenia w aktach sprawy. Wynika z nich bowiem, że wspomniana decyzja została doręczona wnioskodawcy w dniu 30 marca 2012 r. w trybie doręczenia zastępczego, tj. jego małżonce, a zatem w trybie określonym w art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. w Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.). Wskazać w tym miejscu trzeba, że dla przyjęcia skuteczności doręczenia według przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, nie jest konieczne doręczenie pisma do rąk adresata (podatnika). Ponadto, gdyby do doręczenia decyzji organu odwoławczego nie doszło, wniesienie skargi, a co za tym idzie, także i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, byłoby niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem zaskarżenie wydanego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia, uzależnione jest od jego doręczenia skarżącemu. Tym samym, termin do zaskarżenia doręczonej skarżącemu ww. decyzji organu odwoławczego minął z dniem 30 kwietnia 2012 r. Z akt sprawy jednak wynika, że w tym dniu aż do 17 maja 2012 r., wnioskodawca przebywał w szpitalu, co niewątpliwie potwierdza, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi, spowodowana była leczeniem szpitalnym wnioskodawcy. Nie mniej jednak pełnomocnik w uzupełnieniu wniosku podał, że jego zdaniem, owa przyczyna trwała do 18 czerwca 2012 r.. Skarżący bowiem po wyjściu ze szpitala w dniu 17 maja 2012 r. miał trudności z odzyskaniem pełnej sprawności (ma 76 lat, cierpi na chroniczne zaburzenia pamięci oraz rozeznanie się w sprawach bieżących). Zdaniem Sądu, przedstawiona argumentacja nie ma oparcia w aktach sprawy. Z załączonej do wniosku karty informacyjnej potwierdzającej leczenie wnioskodawcy na Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej w okresie od 19 kwietnia 2012 r. do 17 maja 2012 r. (k. 57 akt sądowych), wynika bowiem, że wnioskodawca został wypisany w stanie ogólnym i miejscowym dobrym, zaś z opinii psychologicznej wynika, że pacjent był prawidłowo zorientowany allopsychicznie i autopsychicznie, świadomość jasna, kontakt logiczny, nastrój prawidłowy z momentami labilności emocjonalnej, afekt dostosowany, treść wypowiedzi logiczna, słownictwo dostosowane, mowa prawidłowa. Stwierdzono także prawidłowe funkcjonowanie pacjenta w zakresie pamięci krótkotrwałej, zdolności kalkulacyjnych, funkcji językowych (nazywanie oraz pisanie), rozumienia i wykonywania poleceń. Wykazano niewielkie trudności z koncentracją uwagi oraz fonologiczną pamięcią operacyjną. W zaleceniach lekarskich brak jest informacji co do dalszego leczenia psychiatrycznego, czy psychologicznego. Takich zaleceń brak jest również w karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego wnioskodawcy w okresie od 11 kwietnia 2012 r. do 19 kwietnia 2012 r. z powodu udaru mózgu (k. 53 akt sądowych). W obu kartach informacyjnych znajduje się natomiast zalecenie kontroli neurologicznej. W ocenie Sądu, podane okoliczności faktyczne wskazują, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, zakończyła się z chwilą zakończenia leczenia szpitalnego wnioskodawcy, tj. 17 maja 2012 r. Trudno zatem uznać w świetle przedstawionych zaleceń lekarskich, że owa przyczyna trwała aż do dnia 18 czerwca 2012 r. Przy czym, nie zmienia stanowiska Sądu załączone do akt sprawy zaświadczenie od lekarza psychiatry z dnia 19 października 2012 r., albowiem nie wynika z niego, że w dniu opuszczeniu szpitala (17 maja 2012 r.) wnioskodawca cierpiał na stwierdzone przez lekarza zaburzenia. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.