I SA/Wr 907/09

Wrocław, dnia 9 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I, II,III, IX -XII/2002 r. postanawia: 1 ) umorzyć postępowanie; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 5.617 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] r. A spółka z o.o. wniosła skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca oraz od września do grudnia 2002 r. Strona skarżąca uiściła w dniu [...] czerwca 2009 r., na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wpis od skargi w kwocie [...] zł oraz opłatę skarbową na rzecz Gminy W.. W piśmie sądowym z dnia [...] sierpnia 2009 r. organ podatkowy poinformował, że w dniu [...] sierpnia 2009 r. wydał decyzję., nr [...] w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Rozstrzygnięciem tym uwzględnił w całości skargę Spółki na zaskarżoną decyzję, którą uchylił wraz decyzją organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] , została doręczona stronie w dniu [...] sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu. Art. 54 § 3 p.p.s.a. reguluje instytucję autokontroli działalności organu administracyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z powołanym przepisem, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w ramach swojej właściwości uwzględnić wniesioną skargę w całości, aż do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z powyższego, warunkiem skorzystania z tego prawa jest uwzględnienie skargi w całości, co do wszystkich jej żądań. Warunek ten w niniejszej sprawie został spełniony, ponieważ organ decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. i orzekł o umorzeniu postępowania. Z uwagi na uwzględnienie przez organ podatkowy skargi w całości, postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało je umorzyć. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 201 p.p.s.a., zgodnie z którym, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów także w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy. Natomiast zgodnie z art. 205 § 2 w zw. z § 4 p.p.s.a. do kosztów postępowania, prowadzonego przez doradcę podatkowego zalicza się oprócz poniesionych przez stronę opłat sądowych, także wynagrodzenie tego pełnomocnika, które nie może być większe niż opłaty określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego doradcy podatkowego. Odrębne przepisy, o których mowa w § 2 art. 205 p.p.s.a. zawiera rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagradzania za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego (Dz. U. Nr 212, poz. 2075). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit f tego aktu, w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wynagrodzenie doradcy podatkowego wynosi 3600 zł. Zgodnie z orzecznictwem i doktryną do niezbędnych kosztów postępowania podlegają zaliczeniu także wydatki poniesione w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z tych też względów orzeczono jak na wstępie.