I SA/Wr 91/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-02-21

Skład orzekający: Dagmara Dominik-Ogińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych może zostać zawieszone z urzędu ze względu na toczące się pytanie prejudycjalne przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące wykładni Dyrektywy 69/335/EWG?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, w tym postępowania prejudycjalnego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W niniejszej sprawie zawieszenie jest zasadne, ponieważ rozstrzygnięcie pytania prejudycjalnego dotyczącego wykładni Dyrektywy kapitałowej będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
Spółka "A" złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych zapłaconego od umowy pożyczki zawartej z udziałowcem, kwestionując opodatkowanie tej pożyczki jako sprzeczne z Dyrektywą 69/335/EWG. Organ podatkowy odmówił stwierdzenia nadpłaty, decyzję tę podtrzymał Dyrektor Izby Skarbowej. Spółka zaskarżyła decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi "A" sp. z o. o. w S. jest wskazana w sentencji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych od zawartej z udziałowcem spółki umowy pożyczki oraz odmawiającą oprocentowania nadpłaty. W dniu [...] grudnia 2009 r. do Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. wpłynął wniosek spółki o stwierdzenie nadpłaty. W uzasadnieniu strona wskazała, że w jej ocenie niesłusznie zapłaciła podatek od czynności cywilnoprawnych od zawartej z udziałowcem spółki umowy pożyczki, gdyż przepisy ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) w zakresie opodatkowania pożyczek otrzymanych przez spółkę kapitałową od udziałowców (akcjonariuszy) spółki naruszają uregulowania Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. nr 69/335/EWG dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału – dalej w skrócie: Dyrektywa kapitałowa. Spółka podkreśliła, że ustawodawca wprowadzając od dnia 1 stycznia 2007 r. znowelizowaną wersję ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w której uchylono art. 9 ust. 10 lit. h) dotyczący zwolnienia z opodatkowania PCC pożyczek udzielanych spółce przez wspólników, naruszył przepisy Dyrektywy kapitałowej. Zdaniem wnioskującej, polski ustawodawca podejmując decyzję o całkowitym zwolnieniu z dniem 1 maja 2004 r. z opodatkowania umów pożyczek, utracił możliwość ich ponownego opodatkowania w myśl wyrażonej w dyrektywie zasady stand still. Spółka powołując wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) w sprawie C-350/98 wywiodła, że skoro Polska w momencie przystąpienia do UE zdecydowała się zwolnić z podatku kapitałowego pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, to nie mogła ponownie wprowadzić opodatkowania tej operacji z dniem 1 stycznia 2007 r. Zdaniem spółki, błędna implementacja przepisów prawa wspólnotowego uprawnia ją do bezpośredniego stosowania regulacji zawartych w Dyrektywie kapitałowej, co oznacza że pożyczka otrzymana od wspólnika spółki nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W odpowiedzi na wniosek spółki Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. odmówił stwierdzenia nadpłaty w przedmiotowej sprawie. Na skutek odwołania wniesionego przez skarżącą, Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję, w której podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu żądając jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego (w tym przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz przepisów prawa wspólnotowego), a także przepisów prawa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: upsa), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Mając na uwadze powyższą regulację, wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 731/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmieniony z dniem 17 czerwca 1985 r. przez art. 1 pkt 1 dyrektywy nr 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r., uprawniał Państwo Członkowskie do ponownego wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2007 r. podatku kapitałowego z tytułu zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeżeli wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach tej spółki, w przypadku gdy Państwo Członkowskie uprzednio zrezygnowało z pobierania tego podatku z dniem akcesji, tj. z dniem 1 maja 2004 r.?" Ponieważ powyższe wątpliwości dotyczą również sprawy niniejszej, Sąd uznał, iż jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania toczącego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zainicjowanego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2010 r. sygn. I SA/Gl 731/09. Tym samym została spełniona przesłanka zawieszenia postępowania z urzędu zawarta w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 upsa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie powołanej regulacji, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło