I SA/Wr 911/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. postanawia: odrzucić sprzeciw. Wraz ze skargą na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., strona skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika) złożyła niezawierający podpisu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Z uwagi na dostrzeżony brak formalny wniosku, pełnomocnik strony został wezwany do przedłożenia wypełnionego i podpisanego formularza wniosku lub podpisania go przez stronę w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 2 listopada 2017 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie, strona przedłożyła kserokopię wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania uznając, że nadesłanie kserokopii wniosku nie stanowi uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego. Odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 23 listopada 2017 r. W dniu 21 listopada 2017 r. do akt sprawy wpłynął oryginał wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie w piśmie nadanym w placówce pocztowej w dniu 1 grudnia 2017 r. strona wniosła o zmianę ww. zarządzenia referendarza przez uwzględnienie wniosku w całości. Podniosła, że omyłkowe przesłanie kserokopii, a następnie przesłanie oryginału wniosku, nie może pozbawić jej dobrodziejstwa skorzystania z prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Pismo strony wniesione w dniu 1 grudnia 2017 r. należało potraktować jako sprzeciw od zarządzenia z dnia 16 listopada 2017 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W myśl art. 259 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej w skrócie: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 strona albo jej pełnomocnik mogą wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że sprzeciw został wniesiony po terminie. Odpis skarżonego zarządzenia doręczono bowiem pełnomocnikowi strony w dniu 23 listopada 2017 r., a zatem ustawowy termin na złożenie sprzeciwu upływał z dniem 30 listopada 2017 r. Tymczasem, wskazany środek zaskarżenia wniesiono w dniu 1 grudnia 2017 r. W konsekwencji podlega on odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, zważywszy na ukształtowane w sprawie okoliczności faktyczne, że w sytuacji gdy strona nie została jeszcze wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie ma przeszkód do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który wpłynął do akt sprawy w dniu 21 listopada 2017 r. To zaś oznacza, że na obecnym etapie postępowania, zostanie on potraktowany jako nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy, podlegający merytorycznemu rozpoznaniu.