I SA/Wr 917/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-01-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które utrzymuje w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, jest niedopuszczalne. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie sądu, a jedynie sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sprawa dotyczyła odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2016 r. utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 września 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A z/s w Z na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za październik 2010 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14.11.2016 r. (doręczonemu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29.11.2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27.09.2016 r. o odmowie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 6.12.2016 r. pełnomocnik strony skarżącej (doradca podatkowy) wniósł zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie było niedopuszczalne. W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia lub utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do § 2 art. 260, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z treści zacytowanego art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wynika zatem, że ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. W konsekwencji uznać należało, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 260 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło