I SA/Wr 919/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-04-20
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną przez adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe?Ratio decidendi
Wysokość wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną przez adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe, powinna być ustalona na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ w związku z § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., z możliwością podwyższenia do 150% tej opłaty, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika, a następnie powiększona o podatek VAT.Stan faktyczny
Sąd rozpoznał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości. Skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanowiono adwokata, który uzupełnił skargę i zastępował stronę na rozprawie. Adwokat wniósł o przyznanie kosztów, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości. Kwota sporna zobowiązania podatkowego wynosiła 1.386 zł.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi, adw. E. K. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w kwocie 332,10 zł, w tym 23% VAT.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. E. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. E. K. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w kwocie 332,10 (słownie: trzysta trzydzieści dwa 10/100) złotych, w tym 23% VAT.
W niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 1 grudnia 2017 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika G. K. została wyznaczona adw. E. K.. Pełnomocnik zapoznała się z aktami, uzupełniła skargę, podnosząc dodatkowe zarzuty zaskarżonej decyzji i zastępowała stronę na rozprawie. Wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści§ 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), za pomoc prawną adwokata ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłaty wynoszą:
a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8,
b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
c) w innej sprawie - 240 zł;
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego w ustalająca zobowiązanie podatkowe, którego kwota sporna wynosiła 1.386 zł. W związku z tym przedmiotową opłatę określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ w związku z § 8 pkt 2 i wynosi ona 180 zł.
Przy czym referendarz rozpoznający niniejszy wniosek wziął pod uwagę regulację prawną zawartą w § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, który stanowi, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określone w kolejnych przepisach rozporządzenia, a nieprzekraczającej 150% tych opłat, następuje z uwzględnieniem m.in. nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu.
Referendarz na tej podstawie uwzględnił fakt nie tylko stawiennictwa na rozprawie, ale także rzetelne zapoznania się z aktami sprawy oraz uzupełnienie treści skargi przez sformułowanie nowych zarzutów. Dodać wypada, iż Sąd w uzasadnieniu wyroku uwzgledniającego skargę ocenił te zarzuty jako zasadne. Powyższe świadczy zatem o nakładzie pracy i czasie, jaki pełnomocnik poświeciła na przygotowanie się do sprawy.
Mając zatem na uwadze powyższe, wnioskującej pełnomocnik za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed tutejszym Sądem należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 150% opłaty przewidzianej w § 8 pkt 2, czyli w kwocie 270 zł, która podlega podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 62,10 zł na podstawie § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia.
Tym samym postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło